{"id":122,"date":"2017-04-20T21:03:27","date_gmt":"2017-04-20T19:03:27","guid":{"rendered":"http:\/\/www.rodzinaravensbruck.pl\/?page_id=122"},"modified":"2021-11-10T21:22:37","modified_gmt":"2021-11-10T20:22:37","slug":"personel-obozu","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.rodzinaravensbruck.pl\/index.php\/historia\/personel-obozu\/","title":{"rendered":"Personel obozu Ravensbr\u00fcck"},"content":{"rendered":"\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n
\u00a0\"\"<\/td>\n<\/td>\n\u00a0Otto Max Koegel SS Obersturmbannf\u00fchrer(podpu\u0142kownik) -ur.16.10.1895r w F\u00fcssen. Sierota od 12 roku \u017cycia. Do SS wst\u0105pi\u0142 1 czerwca 1932 roku i otrzyma\u0142 numer 37644. Od 2 maja w\u00a0 NSDAP, gdzie otrzyma\u0142 otrzyma\u0142 numer 1179781. Od 11 kwietnia 1933 roku pracowa\u0142 w Dachau jako stra\u017cnik. Od maja 1939 do sierpnia 1942 by\u0142 komendantem(Lagerkommandant) obozu Ravensbr\u00fcck. Znany by\u0142 z szeroko stosowanego terroru i pruskiego drylu w rz\u0105dzeniu obozem.\u00a0\u00a0 („Brutalny i dziki grubas o kr\u00f3tkich nogach”*Stanis\u0142awa M\u0142odkowska-Bielawska nr 7680). Od 8 sierpnia 1942 do 29 pa\u017adziernika 1942 by\u0142 komendantem obozu na Majdanku. Od kwietnia 1943 do kwietnia 1945 by\u0142 ostatnim komendantem Flossenb\u00fcrga. W kwietniu 1945 znalaz\u0142 si\u0119 w sk\u0142adzie s\u0119dziowskim, kt\u00f3ry skaza\u0142 Wilhelma Canarisa na kar\u0119 \u015bmierci. Po wojnie zosta\u0142 aresztowany przez Amerykan\u00f3w w ma\u0142ej wiosce ko\u0142o Norymbergii, w wi\u0119zieniu pope\u0142ni\u0142 samob\u00f3jstwo(26 czerwca 1946?).<\/td>\n<\/tr>\n
\u00a0\"\" \"\"<\/td>\n<\/td>\n\u00a0Fritz Suhren\u00a0\u00a0 SS Hauptsturmf\u00fchrer(kapitan)-urodzony 10 czerwca 1908 roku w Varel\/Oldenburg. 1 grudnia 1928 roku wst\u0105pi\u0142 do NSDAP, a w grudniu 1931 roku do SS. Komendant(Lagerkommandant) obozu od 1.09.1942 r. do likwidacji obozu. Z rozkazu Suhrena w styczniu 1945 roku, przebudowano zwyk\u0142\u0105 szop\u0119 nieznacznie oddalon\u0105 od krematorium na prowizoryczn\u0105 komor\u0119 gazow\u0105. Zosta\u0142o w niej zamordowanych do 23 kwietnia 1945 roku oko\u0142o 6,000 kobiet, dzieci i m\u0119\u017cczyzn. Po wojnie zosta\u0142 aresztowany i internowany w dawnym obozie w Neuengamme. 16 listopada 1946 roku , na trzy tygodnie przed rozpocz\u0119ciem procesu w Hamburgu, zdo\u0142a\u0142 uciec razem z Hansem Pflaumem i ukry\u0107 si\u0119 w Bawarii. Suhren wyrobi\u0142 sobie fa\u0142szywe dokumenty na nazwisko Herbert Pakusch i ukry\u0142 si\u0119 w miejscowo\u015bci Eppenschlag w Bawarii, przyjmuj\u0105c prac\u0119 robotnika w miejscowym browarze. Opuszczaj\u0105c Ravensbr\u00fcck, zabra\u0142 ze sob\u0105 kosztowno\u015bci, kt\u00f3re pozostawa\u0142y po zamordowanych wi\u0119\u017aniarkach. Kto\u015b z\u0142o\u017cy\u0142 na niego donos do policji. Podczas przeszukiwania jego mieszkania znaleziono dolary, funty, z\u0142ote protezy, broszki, pier\u015bcienie z diamentami itp. W czasie przes\u0142uchania na policji sprowadzono dla konfrontacji by\u0142e wi\u0119\u017aniarki z Ravensbr\u00fcck, kt\u00f3re rozpozna\u0142y w nim dawnego komendanta obozu. Po odbyciu kary dw\u00f3ch miesi\u0119cy aresztu za handel dewizami, Suhren zosta\u0142 przekazany w\u0142adzom francuskim, razem z Hansem Pflaumem, kt\u00f3rego w mi\u0119dzyczasie r\u00f3wnie\u017c schwytano. S\u0105d francuski w Rastatt po procesie s\u0105dowym skaza\u0142 (10 marca 1950r.) obu zbrodniarzy na kar\u0119 \u015bmierci. Wyrok zatwierdzi\u0142 13 maja 1950 r. Najwy\u017cszy S\u0105d Francuski. Prezydent Francji nie skorzysta\u0142 z prawa \u0142aski wobec obu skazanych. W dniu 12 lipca 1950 roku w lesie mi\u0119dzy Rastatt i Baden-Baden Fritz Suhren i Hans Pflaum zostali rozstrzelani przez pluton egzekucyjny.<\/td>\n<\/tr>\n
<\/td>\n<\/td>\n\u00a0Max Sell ur.08.01.1893 r. SS Obersturmf\u00fchrer-kierownik obozu \u017ce\u0144skiego\u00a0\u00a0 Ravensbr\u00fcck w latach1939-1941. Do NSDAP wst\u0105pi\u0142 1 listopada 1931 roku, do Waffen SS 1 kwietnia 1932 roku.\u00a0 S\u0142u\u017cy\u0142 tak\u017ce\u00a0 w KL Auschwitz od 1942 roku, a\u017c do likwidacji tego obozu.<\/td>\n<\/tr>\n
\u00a0\"\"<\/td>\n<\/td>\n\u00a0Johann Schwarzhuber SS Hauptsturmf\u00fchrer(kapitan)-ur.29.08-1904r. w Tutzing. Komendant obozu w Sachsenhausen, Dachau, KL Auschwitz. Po ewakuacji obozu w KL Auschwitz przyby\u0142 do Ravensbr\u00fcck jako „specjalista” od masowego wyka\u0144czania wi\u0119\u017ani\u00f3w. Kara \u015bmierci przez powieszenie. Wyrok wykonano 03.05.1947r.<\/td>\n<\/tr>\n
\u00a0\"\"<\/td>\n<\/td>\n\u00a0Dr Carl Clauberg ur.28.09.1998 r. w Wuppertal. Podczas I wojny \u015bwiatowej s\u0142u\u017cy\u0142 w piechocie, p\u00f3\u017aniej studiowa\u0142 medycyn\u0119 w Kilonii, Hamburgu i Grazu, w 1925 r. obroni\u0142 doktorat. Ordynator uniwersyteckiego szpitala dla kobiet w Kilonii. W 1933 r. wst\u0105pi\u0142 do NSDAP-nr 2733970 i bez zastrze\u017ce\u0144 podpisywa\u0142 si\u0119 pod ideologi\u0105 nazistowsk\u0105, doszed\u0142 do stopnia SS-Brigadf\u00fchrera. 30 sierpnia 1937 r. mianowany profesorem ginekologii i po\u0142o\u017cnictwa uniwersytetu w Kr\u00f3lewcu, opublikowa\u0142 wiele prac naukowych w swej dziedzinie. Do 1940 r. mia\u0142 na swoim koncie ponad 50 publikacji naukowych i kilka ksi\u0105\u017cek, m.in. „Die weiblichen Sexualhormone” (1933 r.) oraz „Sekretion der Ovarien und der Placenta” (1937 r.), kt\u00f3ra zosta\u0142a przet\u0142umaczona na hiszpa\u0144ski i angielski.
\nMianowany dyrektorem kliniki ginekologicznej na G\u00f3rnym \u015al\u0105sku, w Chorzowie-K\u00f6nigshutte, Clauberg z w\u0142asnej inicjatywy zg\u0142osi\u0142 si\u0119 do Heinricha Himmlera, wiedz\u0105c o jego zainteresowaniach „demografi\u0105 negatywn\u0105” (Tj. sterylizacj\u0105 bezoperacyjn\u0105), i poprosi\u0142 o zgod\u0119 na przeprowadzenie sterylizacji przez wstrzykiwanie do macicy podra\u017cniaj\u0105cych zwi\u0105zk\u00f3w chemicznych-formaliny. W lipcu 1942 r. Himmler oddelegowa\u0142 go do obozu koncentracyjnego w Ravensbr\u00fcck, a nast\u0119pnie udost\u0119pni\u0142 Blok Do\u015bwiadczalny X w Auschwitz, aby Clauberg m\u00f3g\u0142 kontynuowa\u0107 swe szata\u0144skie eksperymenty. Do jego dyspozycji oddano du\u017c\u0105 grup\u0119 wi\u0119zionych lekarzy, w tym polskiego lekarza obozowego W\u0142adys\u0142awa Deringa (kt\u00f3ry w 1964 r. w Anglii bra\u0142 udzia\u0142 w s\u0142awnym procesie o znies\u0142awienie, dotycz\u0105cym eksperyment\u00f3w medycznych w Auschwitz). W latach 1942-44 Clauberg przeprowadza\u0142 na \u017byd\u00f3wkach i niekiedy Cygankach masowe zabiegi sterylizacyjne bez znieczulenia, powoduj\u0105ce straszliwe cierpienie i \u015bmier\u0107 ofiar.\u00a0 Clauberg opracowa\u0142 metod\u0119 bezoperacyjnej sterylizacji, kt\u00f3ra polega\u0142a na wprowadzeniu do kobiecych narz\u0105d\u00f3w rodnych ( po uprzednim stwierdzeniu dro\u017cno\u015bci jajowod\u00f3w) specjalnie spreparowanego dra\u017cni\u0105cego \u015brodka farmakologicznego, kt\u00f3rego dzia\u0142anie polega\u0142o na wywo\u0142aniu ostrego stanu zapalnego, w nast\u0119pstwie kt\u00f3rego po kilku tygodniach dochodzi\u0142o do zro\u015bni\u0119cia si\u0119 jajowod\u00f3w, co w konsekwencji powodowa\u0142o niep\u0142odno\u015b\u0107. Rezultaty tych eksperyment\u00f3w by\u0142y ka\u017cdorazowo sprawdzane aparatami rentgenowskimi. Ca\u0142y zabieg przeprowadzany by\u0142 pod pretekstem rutynowego badania ginekologicznego. Zabiegi by\u0142y przeprowadzane w bardzo brutalny spos\u00f3b, cz\u0119sto wywo\u0142ywa\u0142y powik\u0142ania w postaci zapalenia otrzewnej i krwotok\u00f3w z dr\u00f3g rodnych, przebiegaj\u0105cych z wysok\u0105 gor\u0105czk\u0105 i og\u00f3ln\u0105 posocznic\u0105, r\u00f3wnie cz\u0119sto dochodzi\u0142o do zapa\u015bci, b\u0119d\u0105cej przyczyn\u0105 zgon\u00f3w. W raporcie dla Himmlera z 7 czerwca 1943 r. stwierdzi\u0142 z dum\u0105: „Niedaleki jest moment, kiedy b\u0119d\u0119 m\u00f3g\u0142 powiedzie\u0107, \u017ce jeden lekarz z pomoc\u0105 mo\u017ce dziesi\u0119ciu asystent\u00f3w, b\u0119dzie w stanie przeprowadzi\u0107 kilkaset, je\u017celi nie 1.000 sterylizacji dziennie.” Po zako\u0144czeniu wojny Clauberg zosta\u0142 deportowany do ZSRR i postawiony przed s\u0105dem w Moskwie za rol\u0119, jak\u0105 odegra\u0142 w „masowej zag\u0142adzie obywateli sowieckich”. Skazany na 25 lat pozbawienia wolno\u015bci, po 10 latach sp\u0119dzonych w sowieckim wi\u0119zieniu amnestiowany. Na mocy porozumienia Bu\u0142ganina i Adenauera w sprawie repatriacji wi\u0119\u017ani\u00f3w niemieckich powr\u00f3ci\u0142 do Kilonii w p\u00f3\u0142nocnych Niemczech. Nie okaza\u0142 skruchy, za swe zbrodnie, a nawet chlubi\u0142 si\u0119 swymi „osi\u0105gni\u0119ciami naukowymi”. W pa\u017adzierniku 1955 r. Centralna Rada \u017byd\u00f3w w Niemczech wnios\u0142a pozew o „wielokrotne spowodowanie powa\u017cnych obra\u017ce\u0144 cia\u0142a” \u017cydowskich wi\u0119\u017aniarek, na kt\u00f3rych przeprowadza\u0142 eksperymenty sterylizacyjne w Auschwitz. 22 listopada 1955 r. aresztowany przez policj\u0119, 9 sierpnia 1957 r. zmar\u0142 w szpitalu kilo\u0144skim na kr\u00f3tko przed planowanym rozpocz\u0119ciem procesu.<\/td>\n<\/tr>\n
\u00a0\"\"<\/td>\n<\/td>\n\u00a0Dr Fritz Ernst Fischer SS Sturmbannf\u00fchrer(major) -skazany na 20 lat wi\u0119zienia. Chirurg. Urodzony 05.10.1912r. w Berlinie. Studiowa\u0142 w Bonn, Lipsku, Berlinie. Tytu\u0142 doktora medycyny otrzyma\u0142 na Uniwersytecie w Hamburgu w 1936 roku po zdaniu egzaminu pa\u0144stwowego. 1 listopada 1939 przydzielony zosta\u0142 do Waffen-SS w wydziale SS Hohenlychen-sanatorium jako lekarz w stopniu porucznika. W 1940 zostaje lekarzem wojskowym w dywizji SS Leibstandarte „Adolf Hitler” (dywizja gwardyjska ca\u0142kowicie oddana Hitlerowi). Po odniesionej ranie na froncie wschodnim (utraci\u0142 praw\u0105 r\u0119k\u0119) wycofany zosta\u0142 do Hohenlychen, gdzie pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 lekarza w obozie dla kobiet w Ravensbr\u00fcck, b\u0119d\u0105c na stanowisku asystenta chirurga przy Karlu Gebhardzie. Aktywnie uczestniczy\u0142 w chirurgicznych eksperymentach na wi\u0119\u017aniarkach tego obozu. Fritz Fisher by\u0142 cz\u0142onkiem NSDAP od 1-go maja 1937 (numer partyjny 4945298). Do SS nale\u017ca\u0142 od 1-go listopada1933 (numer 203578). Zosta\u0142 skazany na do\u017cywocie przez Ameryka\u0144ski Trybuna\u0142 Wojskowy. Kara ta, 31 stycznia 1951, zosta\u0142a zamieniona na 15 lat wi\u0119zienia. Od czerwca 1950 roku Fritz Fisher warunkowo zwolniony za dobre sprawowanie w wiezieniu No.1 w Landsbergu, pod nadzorem kuratora otrzyma\u0142 propozycj\u0119 pracy w laboratorium w Zak\u0142adach Chemicznych C.H. B\u00f6hringer& Son w Ingelheim, Rhine. W 1955 roku Fisher zako\u0144czy\u0142 odbywanie kary w nagrod\u0119 za dobre sprawowanie i zosta\u0142 zatrudniony ju\u017c w medyczno-naukowym laboratorium w powy\u017cszych zak\u0142adach chemicznych. Porzuci\u0142 praktyk\u0119 lekarsk\u0105. Zmar\u0142 w 1980 roku w N\u00fcrnberg. By\u0142 to chyba jedyny spo\u015br\u00f3d niemieckich lekarzy zbrodniarzy, kt\u00f3ry odczuwa\u0142 wyrzuty sumienia za czyny, kt\u00f3rych dokonywa\u0142 w obozie Ravensbr\u00fcck na polskich wi\u0119\u017aniarkach.<\/td>\n<\/tr>\n
\u00a0\"\"<\/td>\n<\/td>\n\u00a0Dr Karl Franz Gebhardt SS Gruppenf\u00fchrer(genera\u0142 dywizji) -ur.23.11.1897r. w Haag w Bawarii. Ortopeda. Przewodnicz\u0105cy Niemieckiego Czerwonego Krzy\u017ca. Gebhardt by\u0142 do\u015b\u0107 blisko zaprzyja\u017aniony z rodzin\u0105 Himmlera, co t\u0142umaczy jego szybka karier\u0119 w Waffen-SS. Himmler i Gebhardt byli r\u00f3wie\u015bnikami i zamieszkiwali w tym samym mie\u015bcie-Landshut, chodzili do tej samej szko\u0142y. Ojciec Gebhardta by\u0142 lekarzem, kt\u00f3ry opiekowa\u0142 si\u0119 zdrowiem ca\u0142ej rodziny Himmler\u00f3w. Gebhardt do\u015b\u0107 wcze\u015bnie anga\u017cowa\u0142 si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 polityczn\u0105. W 1923 roku nale\u017ca\u0142 do nielegalnej organizacji prawicowej „Bund Oberland”. Po studiach, dzi\u0119ki pomocy ojca, dosta\u0142 si\u0119 na sta\u017c kliniczny do wybitnego chirurga niemieckiego Sauerbrucha, u kt\u00f3rego uzyska\u0142 specjalizacj\u0119 chirurgiczn\u0105. Naczelny lekarz „Sanatorium Czerwonego Krzy\u017ca” w Hohenlychen. Zajmowa\u0142 si\u0119 tu leczeniem chirurgicznym gru\u017alicy, a nast\u0119pnie obj\u0105\u0142 tu klinik\u0119 chirurgii urazowej. Gebhardt zajmowa\u0142 si\u0119 leczeniem uraz\u00f3w u sportowc\u00f3w. Z tego powodu by\u0142\u00a0 w 1936 roku w medycznym zespole letnich igrzyska olimpijskich w Berlinie i zimowych w Garmisch-Partenkirchen. 1 maja 1933 roku Gebhardt\u00a0\u00a0 wst\u0105pi\u0142 do NSDAP nr 1 723 317, a nieco p\u00f3\u017aniej do Allgemeine SS nr 265 894. W maju 1943 r. wyg\u0142osi\u0142 w Wojskowej Akademii Medycznej w Berlinie\u00a0 przed audytorium sk\u0142adaj\u0105cym si\u0119 z dwustu lekarzy-konsultant\u00f3w si\u0142 zbrojnych-referat pod tytu\u0142em „Specjalne do\u015bwiadczenia dotycz\u0105ce dzia\u0142ania sulfonamid\u00f3w”. W ten spos\u00f3b\u00a0 zagranica tak\u017ce dowiedzia\u0142a si\u0119, \u017ce niemieccy lekarze u\u017cywaj\u0105 wi\u0119\u017ani\u00f3w jako zwierz\u0105t do\u015bwiadczalnych i nast\u0119pnie ich zabijaj\u0105. Referatu tego wys\u0142ucha\u0142 tak\u017ce znany chirurg niemiecki prof. Ernst Ferdinand Sauerbruch. Nie zg\u0142osi\u0142 s\u0142owa sprzeciwu, a jedyn\u0105 jego sugesti\u0105 by\u0142o stwierdzenie, \u017ce lepiej operowa\u0107 ni\u017c podawa\u0107 sulfonamidy. Gebhardt w\u00a0 Ravensbr\u00fcck osobi\u015bcie przeprowadza\u0142 operacje do\u015bwiadczalne na wi\u0119\u017aniarkach. Zaka\u017ca\u0142 wi\u0119\u017aniarki laseczkami t\u0119\u017cca i stosowa\u0142 p\u00f3\u017aniej Cibazol-sulfonamid. Ponadto przeprowadza\u0142 operacje kostne. Operacje te nie mia\u0142y cz\u0119sto \u017cadnego medycznego uzasadnienia, a skutkiem ich dokonywania by\u0142a \u015bmier\u0107 lub trwa\u0142e okaleczenie wielu wi\u0119\u017aniarek. W procesie Norymberskim skazany na kar\u0119 \u015bmierci. Wyrok wykonano 2 czerwca 1948 roku w wi\u0119zieniu Landsberg .<\/td>\n<\/tr>\n
<\/td>\n<\/td>\n\u00a0Dr Walter Sonntag SS-Hauptsturmf\u00fchrer(kapitan)-ur.13.05.1907 w Metz. Dentysta. Numer w NSDAP 2683413; SS 257328. S\u0142u\u017cy\u0142 w Sachsenhausen 1939, Ravensbr\u00fcck 1940-1941, nast\u0119pnie w 3 Dywizji SS”Totenkopf”. W procesie w Hamburgu zosta\u0142 skazany na \u015bmier\u0107 i powieszony 17.09.1948 roku.<\/td>\n<\/tr>\n
\u00a0\"\"<\/td>\n<\/td>\n\u00a0Dr Martin Hellinger\u00a0 SS Obersturmf\u00fchrer(porucznik)-urodzony 17.07.1904r. w Pirna. Dr. medycyny, dentysta. Wst\u0105pi\u0142 do NSDAP 2969503; SS 134328. S\u0142u\u017cy\u0142 w\u00a0 obozie koncentracyjnym Sachenhausen w 1941 roku; s\u0142u\u017cy\u0142 w KL Flossenbuerg w latach 1941-1942; s\u0142u\u017cy\u0142 w\u00a0 Ravensbr\u00fcck w latach 1943-1944. G\u0142\u00f3wn\u0105 jego funkcj\u0105 w obozie by\u0142o usuwanie zmar\u0142ym z\u0142otych z\u0119b\u00f3w i mostk\u00f3w. Czeka na proces wytoczony przez w\u0142adze brytyjskie w dniu 30-go listopada 1946 zasiada na \u0142awie oskar\u017conych 5-go grudnia 1946 roku przed brytyjskim trybuna\u0142em wojskowym w Hamburgu za zbrodnie wojenne dokonane na obywatelach pa\u0144stw sprzymierzonych. W wyniku wyroku trybuna\u0142u, kt\u00f3ry zapad\u0142 w dniu 3-go lutego 1947 skazany na 15 lat wi\u0119zienia. Zwolniony z wi\u0119zienia 14 maja 1955 roku.<\/td>\n<\/tr>\n
\u00a0\"\"\"\"<\/td>\n<\/td>\n\u00a0Dr Horst Schumann Luftwaffe Oberstleutnant -(na zdj\u0119ciu pierwszy z prawej)-ur. 01 maja 1906 w Halle nad Saal\u0105. Rentgenolog. Do NSDAP wst\u0105pi\u0142 w 1930 roku nr. 190002.\u00a0 W roku 1937, na polecenie Viktora Bracka, kieruj\u0105cego wydzia\u0142em 2. w Kancelarii Fuhrera, rozpocz\u0105\u0142 realizacj\u0119 programu eutanazji os\u00f3b uznawanych przez III Rzesz\u0119 za „niepe\u0142nowarto\u015bciowe” (tzw. T4 Aktion). Program T4 Aktion przygotowywany by\u0142 ju\u017c od 1934 roku. Schumann zajmowa\u0142 si\u0119 u\u015bmiercaniem ludzi \u2013 by\u0142 jednym z lekarzy realizuj\u0105cych program eutanazji w o\u015brodku u\u015bmiercania ludzi w\u00a0 Grafeneck i Sonnenstein, dok\u0105d wi\u0119\u017aniowie KL Auschwitz trafili w lipcu 1941 r. W styczniu 1945 roku przyby\u0142 z KL Auschwitz do Ravensbr\u00fcck. Sprawdza\u0142 on (u dziewczynek ju\u017c od 8 lat) za pomoc\u0105 rysunku jajowod\u00f3w, uzyskanego na zdj\u0119ciach rentgenowskim po wprowadzeniu kontrastu do dr\u00f3g rodnych (Sapinografia), czy dokonany zabieg sterylizacyjny spe\u0142ni\u0142 zadanie i zamkn\u0105\u0142 jajow\u00f3d. Wprowadza\u0142 on przez macic\u0119 p\u0142yn kontrastowy i prze\u015bwietla\u0142 rentgenem. Przy zabiegach nie stosowa\u0142 narkozy. W ten spos\u00f3b wysterylizowano i prze\u015bwietlono 120-140 cyga\u0144skich dziewcz\u0105t. Po wojnie osiedli\u0142 si\u0119 w Gladbeck, pracuj\u0105c tam jako lekarz sportowy. Gdy ujawniono jego przesz\u0142o\u015b\u0107\u00a0 uciek\u0142 z Niemiec i pracowa\u0142 jako lekarz okr\u0119towy, cz\u0119sto zmieniaj\u0105c statki. W ko\u0144cu osiedli\u0142 si\u0119 w Afryce,\u00a0 pracuj\u0105c jako lekarz w Sudanie 1955-1959, w Ghanie 1959-1966. W\u0142adze Ghany w lutym 1966 roku przekaza\u0142y Shumanna w\u0142adzom niemieckim. We wrze\u015bniu 1970 roku rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 jego proces we Frankfurcie nad Menem. Nigdy si\u0119 jednak nie zako\u0144czy\u0142. Ze wzgl\u0119du na z\u0142y stan zdrowia zosta\u0142 wypuszczony z wi\u0119zienia i pozostawa\u0142 pod nadzorem policji. Na wezwania s\u0105du nie zg\u0142asza\u0142 si\u0119 z powodu z\u0142ego stanu zdrowia, uciekaj\u0105c w ten spos\u00f3b przed wymierzeniem mu kary(Shumann symulowa\u0142 chorob\u0105 upuszczaj\u0105c sobie krew z \u017cy\u0142y, a nast\u0119pnie j\u0105 pi\u0142. W ten spos\u00f3b symulowa\u0142 krwawienie z wrzodu dwunastnicy). Zmar\u0142 05.05.1983 roku we Frankfurcie. Przedtem jednak odebrano mu prawo wykonywania zawodu lekarskiego i pozbawiono tytu\u0142u lekarza medycyny.<\/td>\n<\/tr>\n
\"\"<\/td>\n<\/td>\nDr Gerhard Schiedlausky SS Hauptsturmf\u00fchrer(kapitan) -ur.14.01.1906r. w Berlinie. By\u0142 ojcem sze\u015bciorga dzieci. Lekarz, doktor nauk medycznych, naczelny lekarz w obozie koncentracyjnym Ravensbr\u00fcck od 18-go grudnia 1941 do sierpnia 1943 roku. Otrzyma\u0142 licencje lekarza 15-go marca 1932 roku. Prowadzi\u0142 praktyk\u0119 lekarza og\u00f3lnego od sierpnia 1934 roku. Przed wst\u0105pieniem do SS pracowa\u0142 na p\u00f3\u0142 etatu w niemieckim Pa\u0144stwowym Urz\u0119dzie Pracy. Wst\u0105pi\u0142 do NSDAP 1-go wrze\u015bnia 1941 (numer partyjny 617194) nast\u0119pnie do SS (numer 213323). S\u0142u\u017cy\u0142 w\u00a0 Dachau-1941, Mauthausen 1941, Buchenwald 1943. W 1943 awansowa\u0142 do stopnia kapitana SS. W sierpniu 1943 roku zosta\u0142 przeniesiony do obozu Natzweiler.\u00a0\u00a0 W Ravensbr\u00fcck bra\u0142 udzia\u0142 w selekcjach wi\u0119\u017aniarek, przerywa\u0142 ci\u0105\u017ce, zabija\u0142 wi\u0119\u017aniarki chore umys\u0142owo; wykrada\u0142 nawet \u017cywno\u015b\u0107 z paczek przesy\u0142anych wi\u0119\u017aniarkom. Schiedlausky by\u0142 s\u0105dzony przez Wojskowy Trybuna\u0142 Angielski w Hamburgu w zwi\u0105zku z procesem o przest\u0119pstwa dokonane w obozie w Ravensbr\u00fcck. Otrzyma\u0142 kar\u0119 \u015bmierci przez powieszenie. Wyrok ten wykonano 3 maja 1947r. w wi\u0119zieniu w Hammeln.<\/td>\n<\/tr>\n
\u00a0\"\"<\/td>\n<\/td>\n\u00a0Dr Percival Treite „Percy” SS Obersturmf\u00fchrer(porucznik)-ur.10 wrze\u015bnia 1911r. w Berlinie. Ginekolog. Numer w NSDAP 5386859; SS\u00a0 220796. Od wrze\u015bnia 1943 roku by\u0142 lekarzem obozowym w Ravensbr\u00fcck. Przeprowadza\u0142 sterylizacj\u0119 m\u0142odych Cyganek, w\u015br\u00f3d nich dzieci, stosuj\u0105c metod\u0119 chirurgiczn\u0105-wycinanie \u015brodkowych cz\u0119\u015bci jajnik\u00f3w albo przez ich wy\u0142uskiwanie. Skazany na kar\u0119 \u015bmier\u0107 przez s\u0105d brytyjski w Hamburgu\u00a0 w\u00a0 pierwszym procesie za\u0142ogi Ravensbr\u00fcck. Pope\u0142ni\u0142 samob\u00f3jstwo w wi\u0119zieniu 09.04.1947 roku.<\/td>\n<\/tr>\n
<\/td>\n<\/td>\n\u00a0Dr Jan Klimek-Volksdeutsch jugos\u0142owia\u0144ski.<\/td>\n<\/tr>\n
<\/td>\n<\/td>\nDr Adolf Winkelmann\u00a0 SS Hauptsturmf\u00fchrer(kapitan)-ur.\u00a0 26 marca 1887r. w\u00a0 Salzkotten. Od 1 maja 1933 roku w NSDAP, a od 18 czerwca 1933 roku w SS. Numer w NSDAP 3101530; SS 109112. S\u0142u\u017cy\u0142 m.in w Gross-Rosen, Sachsenchausen.\u00a0 Naczelny lekarz Ravensbr\u00fcck od 25 lutego 1945 roku. Dnia 11 marca 1945 roku zorganizowa\u0142 tzw. \u015bwi\u0119to sportu. SS zmusi\u0142o kobiety do biegu i skoku przez rowy. Stare, s\u0142abe i chore\u00a0 nie wytrzymywa\u0142y ju\u017c tych tortur, wyselekcjonowano je i pos\u0142ano do komory gazowej. Zmar\u0142 na atak serca w wi\u0119zieniu 1.02.1947r., gdy dowiedzia\u0142 si\u0119, \u017ce grozi mu kara \u015bmierci.<\/td>\n<\/tr>\n
\"\"<\/td>\n<\/td>\nDr Franz Bernhard Lucas-SS Obersturmf\u00fchrer-ur. 15 wrze\u015bnia 1911r. w Osnabr\u00fcck. Studiowa\u0142 filologi\u0119 w M\u00fcnster i medycyn\u0119 w Gda\u0144sku. W latach 1933-1934 nale\u017ca\u0142 do SA, a w maju 1937 roku wst\u0105pi\u0142 do NSDAP, a w listopadzie do SS.\u00a0 W 1942 Lucas przydzielony zosta\u0142 do Akademii Medycznej Waffen-SS w Grazu. W 1943 roku zosta\u0142 lekarzem w Urz\u0119dzie D III (zajmuj\u0105cym si\u0119 nadzorem nad obozami koncentracyjnymi). S\u0142u\u017cy\u0142 w KL Auschwitz 1943-1944, KL Mauthausen 1944, KL Stutthof 1944, KL Ravensbr\u00fcck 1945, KL Sachsenhausen 1945. Skazany na 3 lata i 3 miesi\u0105ce wi\u0119zienia w drugim procesie o\u015bwi\u0119cimskim(1963-1965), przed s\u0105dem zachodnioniemieckim we Frankfurcie nad Menem, za udzia\u0142 w selekcjach w KL Auschwitz. 26.03.1968 roku zosta\u0142 zwolniony z wi\u0119zienia. Kolejny jego proces w zwi\u0105zku z selekcjami w KL Auschwitz rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 w lutym 1969. 8 pa\u017adziernika 1970 zosta\u0142 uniewinniony. Zmar\u0142 7.12.1994 roku w Elmshorn.<\/td>\n<\/tr>\n
<\/td>\n<\/td>\n\u00a0Dr Benno Orendi-ur. 29.03.1913 r. w Sibiu w Rumunii w rodzinie niemieckiej. W Rumunii studiowa\u0142 medycyn\u0119, a nast\u0119pnie wyemigrowa\u0142 do Niemiec. SS-Untersturmfuehrer. Numer SS: 379245. Do Waffen SS wst\u0105pi\u0142 20 czerwca 1940 roku. Pocz\u0105tkowo s\u0142u\u017cy\u0142 w jednostce frontowej tej formacji, a nast\u0119pnie przeniesiono go do G\u0142\u00f3wnego Urz\u0119du Sanitarnego SS.\u00a0\u00a0 Od 26 kwietnia 1944 do 15 grudnia 1944 by\u0142 lekarzem SS (SS-Lagerarzt) w niemieckim obozie koncentracyjnym Ravensbr\u00fcck, a nast\u0119pnie pe\u0142ni\u0142 tak\u0105 sam\u0105 funkcj\u0119 w niemieckim obozie koncentracyjnym Stutthof. Bra\u0142 aktywny udzia\u0142 w zbrodniach pope\u0142nianych na wi\u0119\u017aniarkach obozu. W czwartym procesie za\u0142ogi Ravensbr\u00fcck Orendi zosta\u0142 skazany przez brytyjski Trybuna\u0142 Wojskowy na kar\u0119 \u015bmierci przez powieszenie.\u00a0 Powieszony w wi\u0119zieniu w Hammeln 17.09.1948 roku.<\/td>\n<\/tr>\n
\"\"<\/td>\n<\/td>\nDr Ludwig Stumpfegger-ur. 11.07.1910 r. w Monachium. Chirurg. 28 listopada 1935 r. uko\u0144czy\u0142 medycyn\u0119, a dwa\u00a0 lata p\u00f3\u017aniej 11 lipca 1937 otrzyma\u0142 tytu\u0142 doktora. 2 czerwca 1933 roku\u00a0 wst\u0105pi\u0142 do SS (numer 83 668), a 1 maja 1935 roku do NSDAP (numer 3616119). 21 marca 1940 roku zosta\u0142 mianowany asystentem prof.dr Gebhardta w Hohenlychen. Gebhardt zajmowa\u0142 si\u0119 leczeniem uraz\u00f3w u sportowc\u00f3w. Z tego powodu Stumpfegger by\u0142\u00a0 w 1936 roku wraz z prof. Gebhardtem w medycznym zespole letnich igrzyska olimpijskich w Berlinie i zimowych w Garmisch-Partenkirchen. W 1939 roku Sanatorium Hohenlychen by\u0142o przeznaczone przez SS na u\u017cytek wojenny. Pod nadzorem prof. Gebhardta pracowali tak\u017ce dr. Fritz Fischer i dr. Herta Oberheuser, uczestnicz\u0105c w eksperymentach dokonywanych na wi\u0119\u017aniarkach obozu w Ravensbruck. Od 1944 roku by\u0142 osobistym lekarzem Adolfa Hitlera. Zgin\u0105\u0142\u00a0 2.05.1945r. w Berlinie\u00a0 przy pr\u00f3bie wydostania si\u0119 wraz z Martinem Bormannem z okr\u0105\u017conego Berlina (nie jest prawd\u0105, \u017ce pope\u0142ni\u0142 samob\u00f3jstwo za\u017cywaj\u0105c cyjanek). 8 grudnia 1972 rokupodczas prac budowlanych w pobli\u017cu dworca Lehrert Banhof w Berlinie dokonano odkrycia szcz\u0105tk\u00f3w ludzkich, Bormanna i Stumpfeggera).<\/td>\n<\/tr>\n
<\/td>\n<\/td>\n\u00a0Arthur Albin Conrad-ur. 26 czerwca 1910 r. w Deuben\/Saalkreis. W listopadzie 1933 roku wst\u0105pi\u0142 do SS, a 10 wrze\u015bnia 1939 roku do Waffen-SS. Dow\u00f3dca plutonu egzekucyjnego w Ravensb\u00fcck od marca 1942 do ko\u0144ca kwietnia 1945 roku. Skazany na kar\u0119 \u015bmierci w V procesie personelu Ravensbr\u00fcck w Hamburgu. Wyrok wykonano 17 wrze\u015bnia 1948 roku.<\/td>\n<\/tr>\n
\"\"<\/td>\n<\/td>\nDr Richard Hans Trommer SS Hauptsturmf\u00fchrer(kapitan)-ur. 16.6.1910 r. w\u00a0 M\u00fcnnerstadt, zmar\u0142 2 maja 1945. Od sierpnia 1943 roku, a\u017c do ewakuacji obozu pe\u0142ni\u0142 obowi\u0105zki naczelnego lekarza obozu. Od lutego 1945 roku przeprowadza\u0142 selekcj\u0119 i chore z fabryk przekazywa\u0142 bezpo\u015brednio do komory gazowej. W lutym i marcu u\u015bmierci\u0142 w ten spos\u00f3b oko\u0142o 4600 kobiet, z czego du\u017co Polek z ewakuowanej Warszawy. Wcze\u015bniej s\u0142u\u017cy\u0142 jako lekarz obozowy w Neuengamme. Ravensbr\u00fcck opu\u015bci\u0142 2-go maja 1945 kieruj\u0105c ci\u0119\u017car\u00f3wk\u0105 wioz\u0105c\u0105 innych cz\u0142onk\u00f3w za\u0142ogi obozu. W czasie jazdy powiedzia\u0142 do obecnych, \u017ce nie da si\u0119 uwi\u0119zi\u0107. Kr\u00f3tko po tym wzi\u0105\u0142 trucizn\u0119 ci\u0105gle prowadz\u0105c ci\u0119\u017car\u00f3wk\u0119 i skr\u0119ci\u0142 na stoj\u0105ce przy drodze drzewo.<\/td>\n<\/tr>\n
\u00a0\"\"<\/td>\n<\/td>\n\u00a0Hans Pflaum SS Oberscharf\u00fchrer(sier\u017cant)- ur.20.5.1910 r. w Bamberg. Kierownik Biura Pracy. 16 listopada 1946 roku , na trzy tygodnie przed rozpocz\u0119ciem procesu w Hamburgu, zdo\u0142a\u0142 uciec razem z Suhrenem i ukry\u0107 si\u0119 w Bawarii. Z\u0142apano go jednak i skazano na kar\u0119 \u015bmierci za przest\u0119pstwa wojenne i przest\u0119pstwa przeciwko ludzko\u015bci przez Najwy\u017cszy S\u0105d Francuski w Rastatt. W dniu 12 lipca 1950 roku w lesie mi\u0119dzy Rastatt i Baden-Baden\u00a0 Hans Pflaum zosta\u0142 rozstrzelany przez pluton egzekucyjny.<\/td>\n<\/tr>\n
\u00a0\"\"<\/td>\n<\/td>\n\u00a0Maria Mandl SS Oberaufseherin -ur.10.01.1912 r. w M\u00fcnzkirchen, Austria. Maj\u0105c cztery klasy klasy szko\u0142y tzw. wydzia\u0142owej, pracowa\u0142a na poczcie. W roku 1938 wst\u0105pi\u0142a do SS. Chc\u0105c uzyska\u0107 lepsze zarobki, w 1938 roku zg\u0142osi\u0142a si\u0119 do pracy w obozach koncentracyjnych. Zacz\u0119\u0142a od obozu w Lichtenburgu jako dozorczyni od 15 pa\u017adziernika 1938 do 15 maja 1939 roku. G\u0142\u00f3wna dozorczyni\u00a0 (Oberaufseherin) obozu Ravensbr\u00fcck od kwietnia do 7 pa\u017adziernika 1942. Mandel je\u017celi osobi\u015bcie katowa\u0142a wi\u0119\u017aniarki, to zawsze zak\u0142ada\u0142a na r\u0119ce bia\u0142e r\u0119kawiczki\u00a0 (ze wspomnie\u0144 Ireny Szyd\u0142owskiej). Po awansie na starsz\u0105 dozorczyni\u0119, przesz\u0142a do obozu kobiecego w KL Auschwitz na stanowisko kierowniczki, gdzie pracowa\u0142a do 30 listopada 1944 roku. Nast\u0119pnie przesz\u0142a do obozu w M\u00fchldorf, gdzie pracowa\u0142a do maja 1945 roku. Uciek\u0142a z tego obozu i ukrywa\u0142a si\u0119 na terenie Bawarii. Aresztowana przez Amerykan\u00f3w 10.08.1945 r. w Austrii w M\u00fcnzkirchen. W listopadzie 1946 r. przekazano j\u0105 do Polski. W I procesie o\u015bwi\u0119cimskim przed Najwy\u017cszym Trybuna\u0142em Narodowym w Krakowie zosta\u0142a dnia 22 grudnia 1947r. skazana na \u015bmier\u0107 przez powieszenie. Wyrok wykonano w wi\u0119zieniu krakowskim na Montelupich 24 stycznia 1948r. Cia\u0142o jej przekazano do Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego, gdzie s\u0142u\u017cy\u0142o studentom jako preparat do nauki anatomii. Jeden z \u00f3wczesnych student\u00f3w medycyny (kt\u00f3ry praktykuje dzisiaj jako lekarz) przypomina sobie ze przeprowadza\u0142 sekcje zw\u0142ok Marii Mandel.<\/td>\n<\/tr>\n
\"\"<\/td>\n<\/td>\nDr Herta Oberheuser -ur. 15.05.1911 r. w Kolonii. Ojciec jej by\u0142 in\u017cynierem. Lata szkolne spedzi\u0142a w D\u00fcselldorfie. Medyctn\u0119 studiowa\u0142a na Uniwersytecie w Bonn od 1931 do 1933, a nast\u0119pnie w\u00a0 D\u00fcselldorfie do 1937 roku. Dyplom lekarski zdoby\u0142a w 1937 roku w Bonn w Klinice Dermatologicznej. Po doj\u015bciu Hitlera do w\u0142adzy zapisa\u0142a sie do Zwi\u0105zku Niemieckich Dziewcz\u0105t (Bund Deutscher M\u00e4dchen) i otrzyma\u0142a tam funkcj\u0119 przyw\u00f3dczyni (Blockf\u00fcrerin). Pe\u0142ni\u0142a obowi\u0105zki lekarki tego Zwi\u0105zku w D\u00fcselldorfie. Zapisa\u0142a si\u0119 r\u00f3wnie\u017c do Narodowo-Socjalistycznego Zwi\u0105zku Lekarzy, a w maju 1937 roku wst\u0105pi\u0142a do NSDAP. Ruch narodowo-socjalistyczny, z jego ideami rasistowskimi i panowania Niemiec nad \u015bwiatem bardzo jej odpowiada\u0142. Kiedy zatem w 1940 roku-posiadaj\u0105c specjalizacj\u0119 dermatologa, wyczyta\u0142a w gazecie lekarskiej o poszukiwaniu lekarki do obozu szkoleniowego w pobli\u017cu Berlina-zg\u0142osi\u0142a si\u0119 i zosta\u0142a z miejsca przyj\u0119ta. W grudniu 1940 roku skierowano j\u0105 do pracy w obozie koncentracyjnym w Ravensbr\u00fcck, pozostaj\u0105cym pod administracj\u0105 i zarz\u0105dem Waffen-SS, gdzie obj\u0119\u0142a etat lekarza obozowego. Pozostawa\u0142a w obozie do czerwca 1943 roku. Bra\u0142a udzia\u0142 w zbrodniczych eksperymentach na wi\u0119\u017aniarkach obozu. W lipcu 1943 roku przenios\u0142a si\u0119 do Hohenlychen, gdzie by\u0142a asystentk\u0105 dr. K. Gebhardta. Przebywa\u0142a tam do ko\u0144ca wojny. W lekarskim procesie norymberskim dr Oberheuser zosta\u0142a skazana na\u00a0\u00a0 20 lat wi\u0119zienia. Po niespe\u0142na 7 latach zwolniono j\u0105 za dobre sprawowanie w kwietniu 1952 roku. Rozpocz\u0119\u0142a praktyk\u0119 lekarsk\u0105 jako pediatra w miasteczku Stocksee (prow. Schleswig-Holstein). Na skutek licznych protest\u00f3w nap\u0142ywaj\u0105cych z wielu kraj\u00f3w minister spraw wewn\u0119trznych prow. Schleswig-Holstein)-Helmut Lemke-w 1958 r. usi\u0142owa\u0142 pozbawi\u0107 ja praktyki. Sprawa ci\u0105gn\u0119\u0142a si\u0119 do listopada 1960 r., kiedy to Oberheuser oskar\u017cy\u0142a Lemkego przed Krajowym S\u0105dem Administracyjnym. Spraw\u0119 przegra\u0142a, lecz wnios\u0142a skarg\u0119 odwo\u0142awcz\u0105 do wy\u017cszej instancji. W tej sytuacji zacz\u0119\u0142y si\u0119 mno\u017cy\u0107 protesty dawnych ofiar Oberheuser i oraz zwi\u0105zk\u00f3w by\u0142ych wi\u0119\u017ani\u00f3w, jak r\u00f3wnie\u017c Izb Lekarskich. W grudniu 1960 roku po dw\u00f3ch i p\u00f3\u0142 latach od wniesienia wniosku S\u0105d rozpatrzy\u0142 wreszcie spraw\u0119 z pow\u00f3dztwa rzekomo pokrzywdzonej lekarki, zbrodniarki z Ravensbr\u00fcck i odzuci\u0142 jej pozew. Zosta\u0142a pozbawiona prawa wykonywania zawodu lekarskiego. Zmar\u0142a 24 stycznia 1978 roku w Linz nad Renem.<\/td>\n<\/tr>\n
\u00a0\"\"<\/td>\n<\/td>\n\u00a0Dr Rolf Rosenthal SS Hauptsturmf\u00fchrer(kapitan)-ur.22.01.1911 r. w\u00a0 Brunszwiku. Ginekolog. Numer w NSDAP 112187 ; SS 31442. Wychowywany by\u0142 bez rodzic\u00f3w. Nale\u017ca\u0142 do Hitlerjugend. 1 lutego 1929 roku wst\u0105pi\u0142 do NSDAP, a 1 marca 1932 roku do SS. Zacz\u0105\u0142 studiowa\u0107 medycyn\u0119, kt\u00f3r\u0105 przerwa\u0142 wst\u0119puj\u0105c do Marynarki Wojennej. Studia medyczne uko\u0144czy\u0142 w 1940 roku. W obozie Ravensbruck od 1941 do 1943 roku. S\u0142yn\u0105\u0142 w obozie ze swych sadystycznych sk\u0142onno\u015bci, w niehumanitarny spos\u00f3b obchodzi\u0142 si\u0119 z ranami pooperacyjnymi wi\u0119\u017aniarek, szczeg\u00f3lnie gdy by\u0142 pijany. Udowodniono mu udzia\u0142 w eksperymentach z sulfonamidami. Skazany na kar\u0119 \u015bmierci przez powieszenie.\u00a0 Wyrok wykonano 03.05.1947 roku w wi\u0119zieniu w Hameln.<\/td>\n<\/tr>\n
\"\"<\/td>\n<\/td>\nJenny-Wanda Barkmann-\u00a0 ur. 1921 r.\u00a0 Skazana na kar\u0119 \u015bmierci, przed\u00a0 przed Specjalnym S\u0105dem Karnym w Gda\u0144sku, w tzw. pierwszym procesie personelu obozu Stutthof. Wyrok wykonano przez powieszenie 04.07.1945 roku w\u00a0 Biskupiej G\u00f3rce pod Gda\u0144skiem.<\/td>\n<\/tr>\n
\"\"<\/td>\n<\/td>\nElizabeth Becker-ur.20.07.1923r. w Nowym Stawie. W 1936 roku wst\u0105pi\u0142a do NSDAP roku. Skazana na kar\u0119 \u015bmierci, przed\u00a0 przed Specjalnym S\u0105dem Karnym w Gda\u0144sku, w tzw. pierwszym procesie personelu obozu Stutthof. Wyrok wykonano przez powieszenie 04.07.1945 roku w Biskupiej G\u00f3rce pod Gda\u0144skiem.<\/td>\n<\/tr>\n
\"\"<\/td>\n<\/td>\nGrete Boesel-ur.09.05.1908r. w Wuppertal jako Greta Mueller. Dozorczyni w Ravensbr\u00fcck. W marcu 1945 roku gdy zacz\u0119\u0142y si\u0119 „marsze \u015bmierci” uciek\u0142a wraz z m\u0119\u017cem z obozu. Aresztowana przez Anglik\u00f3w. W kwietniu 1947 roku w procesie personelu Ravensbr\u00fcck w\u00a0 Hamburgu zosta\u0142a skazana na kar\u0119 \u015bmierci. Wyrok wykona\u0142 brytyjski kat Alfred Pierrepoint w wi\u0119zieniu w Hameln 02.05.1947r.<\/td>\n<\/tr>\n
\"\"<\/td>\n<\/td>\nDorothea Binz ur.16.03.1920r. w D\u00fcsterlake-miejscowo\u015b\u0107 ta znajdowa\u0142a si\u0119 niedaleko Ravensbr\u00fcck. W 1939 zg\u0142osi\u0142a si\u0119 do lokalnego biura SS z pro\u015bb\u0105 o przyj\u0119cie do pracy i 1 wrze\u015bnia tego roku skierowana zosta\u0142a do obozu Ravensbr\u00fcck celem przeszkolenia. S\u0142u\u017cy\u0142a pocz\u0105tkowo w kuchni i pralni jako Aufseherin, podlegaj\u0105c m. in. Marii Mandel. Nast\u0119pnie Binz nadzorowa\u0142a tak\u017ce bunkier, w kt\u00f3rym mordowano i torturowano wi\u0119\u017aniarki. Od wrze\u015bnia 1940 do lipca 1943 by\u0142a kierowniczk\u0105 bloku karnego. G\u0142\u00f3wna dozorczyni (Oberaufseherin) obozu Ravensbr\u00fcck od sierpnia 1943 do kwietnia 1945 r. Osobi\u015bcie wymierza\u0142a kary cielesne-bicie na specjalnym ko\u017ale, kijem d\u0142ugo\u015bci 1 metra i grubo\u015bci 1 cm.\u00a0 W Ravensbr\u00fcck Binz na ka\u017cdym kroku bi\u0142a i kopa\u0142a wi\u0119\u017aniarki, uderza\u0142a je biczem lub szczu\u0142a psem. Bra\u0142a udzia\u0142 w niemal wszystkich egzekucjach. W 1944, gdy do obozu trafi\u0142o wielu wi\u0119\u017ani\u00f3w z Auschwitz-Birkenau, Majdanka, Stutthofu i P\u0142aszowa oraz wybudowano w Ravensbr\u00fcck komory gazowe, dokonywa\u0142a licznych selekcji w\u015br\u00f3d wi\u0119\u017aniarek. Binz dba\u0142a tak\u017ce by wi\u0119\u017aniarki cierpia\u0142y z g\u0142odu i zimna, a tak\u017ce by podleg\u0142e jej funkcjonariuszki SS odznacza\u0142y si\u0119 odpowiedni\u0105 brutalno\u015bci\u0105. Budzi\u0142a takie przera\u017cenie, i\u017c gdy pojawia\u0142a si\u0119 na apelu, na placu zapada\u0142a \u015bmiertelna cisza. Uciek\u0142a z obozu podczas pilnowania „marszu \u015bmierci”, jednak zosta\u0142a rozpoznana i aresztowana 23 maja 1945 roku przez brytyjskich oficer\u00f3w. Skazana na\u00a0 kar\u0119 \u015bmierci przez powieszenie w pierwszym procesie personelu\u00a0 Ravensbr\u00fcck w Hamburgu. Wyrok wykona\u0142 brytyjski kat Alfred Pierrepoint w wi\u0119zieniu w Hameln 02.05.1947r.<\/td>\n<\/tr>\n
\"\"<\/td>\n<\/td>\nTherese Rosi Brandl-ur.01.02.1902r. w Staudach Austria. Z zawodu kelnerka. W marcu 1940 roku przesz\u0142a szkolenie w Ravensbr\u00fcck pod okiem Marii Mandel. Od marca 1942 roku by\u0142a dozorczyni\u0105 w KL Auschwitz. Maltretowa\u0142a podleg\u0142e wi\u0119\u017aniarki i bra\u0142a udzia\u0142 w selekcjach do kom\u00f3r gazowych. Za swoje „osi\u0105gni\u0119cia” zosta\u0142a odznaczona przez hitlerowskie w\u0142adze Krzy\u017cem Zas\u0142ugi Wojennej (Kriegsverdienstmedaille). W zwi\u0105zku ze zbli\u017caj\u0105cym si\u0119 frontem wschodnim, w listopadzie 1944 roku odes\u0142ana zosta\u0142a wraz z Mari\u0105 Mandel do podobozu Dachau, M\u00fchldorf. Tu jej „kariera” zosta\u0142a nagle przerwana. Zosta\u0142a zdegradowana do funkcji SS-Aufseherin. Nie wiadomo, z jakiego powodu. Na tydzie\u0144 przed wkroczeniem Amerykan\u00f3w uciek\u0142a z tego obozu. Aresztowana zosta\u0142a 29 sierpnia 1945 roku przez Amerykan\u00f3w na terenie Bawarii, a nast\u0119pnie listopadzie 1946 r. przekazano j\u0105 do Polski. W wi\u0119zieniu spotka\u0142a swoj\u0105 ofiar\u0119 z obozu w Auschwitz – Stanis\u0142aw\u0119 Rachwa\u0142ow\u0105, kt\u00f3ra siedzia\u0142a w s\u0105siedniej celi za powojenn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 opozycyjn\u0105. Oprawczyni i ofiara musia\u0142y korzysta\u0107 z jednej \u0142azienki. Na \u0142awie oskar\u017conych w Pierwszym Procesie O\u015bwi\u0119cimskim zasiad\u0142a obok swojej wieloletniej prze\u0142o\u017conej – Marii Mandel, a tak\u017ce Alice Orlowski, Luise Helene Elisabeth Danz i Hildegard L\u00e4chert.\u00a0 Przed s\u0105dem w Krakowie zosta\u0142a dnia 22 grudnia 1947 roku skazana na \u015bmier\u0107 przez powieszenie. Wyrok wykonano w wi\u0119zieniu krakowskim na Montelupich 24 stycznia 1948r. Cia\u0142o jej przekazano do Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego, gdzie s\u0142u\u017cy\u0142o studentom jako preparat do nauki anatomii.<\/td>\n<\/tr>\n
\"\"<\/td>\n<\/td>\nIrma Grese\u00a0 (ur.07.10.1923r. w ) kara \u015bmierci przez powieszenie 13.12.1945r. o godzinie 9:34. Wyrok wykona\u0142 brytyjski kat Alfred Pierrepoint w wi\u0119zieniu w Hameln.<\/td>\n<\/tr>\n
\"\"<\/td>\n<\/td>\nVera Salvequart-ur.26.11.1919r. w Czechos\u0142owacji w Wonotsch. Z zawodu piel\u0119gniarka. Aresztowana w 1941 roku przez Gestapo za kontakty z ludno\u015bci\u0105 pochodzenia \u017cydowskiego. Do Ravensbr\u00fcck przyby\u0142a 6 grudnia 1944 roku. Pracowa\u0142a na rewirze w Jugendlagrze. To ona wraz z z ss-manami Rappem i K\u00f6hlerem, dawa\u0142a chorym bia\u0142y, truj\u0105cy proszek dostarczany przez dra Trommera. Vera wyrywa\u0142a wszystkim u\u015bmierconym z\u0142ote z\u0119by i korony oraz wypisywa\u0142a karty zgonu. Kara \u015bmierci przez powieszenie -26.06.1947r.<\/td>\n<\/tr>\n
\u00a0\"\"<\/td>\n<\/td>\n\u00a0Wanda Klaff\u00a0 (Wanda Kalaci\u0144ska) -ur. 06.03.1922r. w Gda\u0144sku. Skazana na kar\u0119 \u015bmierci, przed\u00a0 przed Specjalnym S\u0105dem Karnym w Gda\u0144sku, w tzw. pierwszym procesie personelu obozu Stutthof. Wyrok wykonano przez\u00a0 powieszenie 04.07.1946 roku w Biskupiej G\u00f3rce pod Gda\u0144skiem.<\/td>\n<\/tr>\n
\u00a0\"\"<\/td>\n<\/td>\n\u00a0Gerda Steinhoff-ur.29.01.1922r. w Gda\u0144sku. Skazana na kar\u0119 \u015bmierci, przed\u00a0 przed Specjalnym S\u0105dem Karnym w Gda\u0144sku, w tzw. pierwszym procesie personelu obozu Stutthof. Wyrok wykonano przez\u00a0 powieszenie 04.07.1946 roku w Biskupiej G\u00f3rce pod Gda\u0144skiem.<\/td>\n<\/tr>\n
\u00a0\"\"<\/td>\n<\/td>\n\u00a0Ewa Paradies -ur.17.12.1920r. w L\u0119borku.\u00a0 W 1944 r. trafi\u0142a do obozu koncentracyjnego SK-III Stutthof jako stra\u017cniczka. P\u00f3\u017aniej do podobozu Bromberg-Ost i od stycznia 1945 do SK-III Stutthof. Polewa\u0142a zimn\u0105 wod\u0105 rozebrane do naga kobiety, kt\u00f3re musia\u0142y sta\u0107 na \u015bniegu przy bardzo niskich temperaturach. Zamordowa\u0142a wielu wi\u0119\u017ani\u00f3w podczas ewakuacji do Lauenburga. Po wojnie trafi\u0142a jej si\u0119 ciep\u0142a posada na poczcie. Ale nied\u0142ugo potem zosta\u0142a aresztowana i skazana na kar\u0119 \u015bmierci, przed przed Specjalnym S\u0105dem Karnym w Gda\u0144sku, w tzw. pierwszym procesie personelu obozu Stutthof. Wyrok wykonano przez powieszenie 04.07.1946 roku w Biskupiej G\u00f3rce pod Gda\u0144skiem.<\/td>\n<\/tr>\n
\"\"<\/td>\n<\/td>\nMargarete Mewes-ur. 14.02.1914 r. w F\u00fcrstenberg. Na pocz\u0105tku 1939 roku, Mewes z\u0142o\u017cy\u0142a podanie o prac\u0119 jako stra\u017cniczka w obozie po\u0142o\u017conym po drugiej stronie jeziora nad, kt\u00f3rym le\u017ca\u0142o jej rodzinne miasteczko. Ob\u00f3z by\u0142 wtedy ci\u0105gle w trakcie rozbudowy. Jej podanie zosta\u0142o zaakceptowane, po czym wys\u0142ano j\u0105 na przeszkolenie 1 lipca 1939 roku. Po zako\u0144czeniu przeszkolenia, Mewes s\u0142u\u017cy\u0142a jako dozorczyni w Ravensbr\u00fcck. Ka\u017cdego dnia po s\u0142u\u017cbie wraca\u0142a do swojego domu w F\u00fcrstenberg. Chocia\u017c oficjalnie, rozmowy na temat obozu by\u0142y zabronione, czasami jednak pewne informacje wymyka\u0142y si\u0119 jej w czasie rozm\u00f3w z osobami spoza obozu. Mewes pe\u0142ni\u0142a s\u0142u\u017cb\u0119, a\u017c do wyzwolenia obozu przez armie sowieck\u0105, uczestnicz\u0105c dalej jako stra\u017cniczka w tzw. marszach \u015bmierci, w kierunku zachodnim. W ko\u0144cu z\u0142apana zosta\u0142a przez \u017co\u0142nierzy brytyjskich i osadzona w obozie dla niemieckich zbrodniarzy wojennych. Mewes zosta\u0142a postawiona w stan oskar\u017cenia w pierwszym procesie personelu Ravensbr\u00fcck razem z jej prze\u0142o\u017con\u0105 po 1943 roku Dorothe\u2019\u0105 Binz i Gret\u0105 Boesel. Za przest\u0119pstwa wojenne otrzyma\u0142a wyrok 10 lat wi\u0119zienia.\u00a0 Zwolniona z wi\u0119zienia 26 lutego 1952 roku.<\/td>\n<\/tr>\n
\u00a0\"\"<\/td>\n<\/td>\n\u00a0Elisabeth V\u00f6lkenrath\u00a0\u00a0 (ur.05.09.1919r. na \u015al\u0105sku) kara \u015bmierci przez powieszenie 13.12.1945r. o godzinie 10:03. Wyrok wykona\u0142 brytyjski kat Alfred Pierrepoint w wi\u0119zieniu w Hameln.<\/td>\n<\/tr>\n
\"\"<\/td>\n<\/td>\nElizabeth Marschall-starsza SS-siostra (Reichsbund-Nationalsozialistischer Schwestern). Urodzi\u0142a si\u0119 27 maja 1886 roku w Meinigen. Zanim rozpocz\u0119\u0142a prac\u0119 w Ravensbr\u00fcck, by\u0142a zatrudniona jako G\u0142\u00f3wna Piel\u0119gniarka w Hermann G\u00f6ring Werke w Braunschweig. To Elisabeth Marshall by\u0142a t\u0105 osob\u0105, kt\u00f3ra w nocy poprzedzaj\u0105cej egzekucj\u0119, sz\u0142a do rewiru (obozowa izba chorych), gdzie mie\u015bci\u0142a si\u0119 kartoteka chorych i wybiera\u0142a nazwiska os\u00f3b przeznaczonych do egzekucji, sporz\u0105dza\u0142a list\u0119 pomordowanych, sprawowa\u0142a nadz\u00f3r piel\u0119gniarski podczas medycznych eksperyment\u00f3w dr Gebhardta. Oberschwester Marschall, wraz z dr Treite, uczestniczy\u0142a w selekcji 800 kobiet wys\u0142anych do O\u015bwi\u0119cimia, gdzie wi\u0119kszo\u015b\u0107 z nich zgin\u0119\u0142a. Kara \u015bmierci przez powieszenie. Wyrok wykona\u0142 brytyjski kat Alfred Pierrepoint w wi\u0119zieniu w Hameln 02.05.1947r.<\/td>\n<\/tr>\n
<\/td>\n<\/td>\n\u00a0Sydonia Bayer-s\u0142u\u017cy\u0142a w \u0141odzi-skazana na kar\u0119 \u015bmierci w Polsce.<\/td>\n<\/tr>\n
<\/td>\n<\/td>\nErna Beilhardt -nadzorczyni. Skazana na 5 lat wi\u0119zienia przed\u00a0 przed Specjalnym S\u0105dem Karnym w Gda\u0144sku, w tzw. pierwszym procesie personelu obozu Stutthof.<\/td>\n<\/tr>\n
\"\"<\/td>\n<\/td>\nGustav Binder SS Unterscharf\u00fchrer ur.13.10.1910r. w Bergen Austria. Z zawodu krawiec. Do SS wst\u0105pi\u0142 w 1933 roku, a do NSDAP w 1938. Od 1934 roku pracowa\u0142 w Dachau. Od 1 lipca 1939 roku by\u0142 kierownikiem szwalni numer I w\u00a0 Ravensbr\u00fcck. Znany z sadystycznego bicia wi\u0119\u017aniarek. („Ten ober\u0142otr Binder swoim barbarzy\u0144skim post\u0119powaniem spowodowa\u0142 \u015bmier\u0107 wielu niewinnych kobiet” *Maria Karczmarz-\u0141ysakowska nr 7912). Kara \u015bmierci przez powieszenie w I hamburskim procesie\u00a0 personelu Ravensbr\u00fcck. Wyrok wykonano 3.05.1947r. w wi\u0119zieniu w Hameln.<\/td>\n<\/tr>\n
\"\"<\/td>\n<\/td>\nJuana Bormann SS Aufseherin -ur.10.09.1893r. w Birkenfelde. „Kobieta z psami”. Po przeszkoleniu w Lichtenburgu pod skrzyd\u0142ami Oberaufseherin Jane Bernigau, zacz\u0119\u0142a prac\u0119 w 1939 jako dozorczyni w Ravensbr\u00fcck. Nast\u0119pnie od 1942 by\u0142a dozorczyni\u0105 w KL Auschwitz. P\u00f3\u017aniej trafi\u0142a jeszcze do podobozu Hindenburg. W styczniu 1945 roku powr\u00f3ci\u0142a do Ravensbr\u00fcck.\u00a0 W marcu przyby\u0142a do Bergen-Belsen. Wsz\u0119dzie, gdzie sz\u0142a, towarzyszy\u0142y jej psy. St\u0105d przydomek „kobieta z psami”. Szczu\u0142a nimi wi\u0119\u017ani\u00f3w. Kara \u015bmierci przez powieszenie 13.12.1945r. o godzinie 10:38. Wyrok wykona\u0142 brytyjski kat Alfred Pierrepoint w wi\u0119zieniu w Hameln.<\/td>\n<\/tr>\n
\"\"<\/td>\n<\/td>\nHerta Bothe Lange- ur. 03.01.1921 roku w Teterow w Meklenburgii. W wieku 21 lat pracowa\u0142a w pa\u0144stwowym szpitalu przemys\u0142owym, a nast\u0119pnie przenios\u0142a si\u0119 na znacznie lepiej p\u0142atne stanowisko nazistowskiego rz\u0105du jako nieoficjalna pracownica „SS”. Nie b\u0119d\u0105c faktycznie cz\u0142onkiem „SS” zosta\u0142a zakwalifikowana przez III Rzesze jako pracownik pomocniczy specjalnie szkolony do pracy, jako stra\u017cnik wi\u0119zienny w obozach koncentracyjnych. Jej kartoteka z numerem pracownika zosta\u0142a za\u0142o\u017cona z dat\u0105 „40-2\/3”. Herta Bothe rozpocz\u0119\u0142a szkolenie jako stra\u017cniczka w obozie koncentracyjnym we wrze\u015bniu 1942 roku w Ravensbr\u00fcck. Po zako\u0144czeniu szkolenia, zosta\u0142a ona przeniesiona do obozu w Stutthofie, gdzie pe\u0142ni\u0142a s\u0142u\u017cb\u0119 a\u017c do lipca 1944 roku. Nast\u0119pnie kr\u00f3tko pe\u0142ni\u0142a s\u0142u\u017cb\u0119 w podobozie Bromberg – Ost, a\u017c do 21 stycznia 1945. W ko\u0144cu jako do\u015bwiadczona stra\u017cniczka zosta\u0142a przeniesiona do obozu koncentracyjnego w Bergen-Belsen, gdzie pe\u0142ni\u0142a s\u0142u\u017cb\u0119 od 20 lutego 1945 roku a\u017c do wyzwolenia obozu 15-go kwietniu 1945 roku. Podczas pe\u0142nienia s\u0142u\u017cby w Bergen-Belsen Herta Bothe strzela\u0142a do wi\u0119\u017ani\u00f3w z pistoletu dla przyjemno\u015bci terroryzuj\u0105c ich w ten spos\u00f3b. Strzela\u0142a do nich dla zabawy, podczas kiedy wi\u0119\u017aniowie w po\u015bpiechu wykonywali obozowe pos\u0142ugi. Pistolet nie by\u0142 jej jedynym sadystycznym narz\u0119dziem. Wielu wi\u0119\u017ani\u00f3w doskonale pami\u0119ta jak u\u017cywa\u0142a kija do bicia wi\u0119\u017ani\u00f3w, z kt\u00f3rym nie rozstawa\u0142a si\u0119 podczas s\u0142u\u017cby w obozie. W procesie w L\u00fcneburg skazana na 10 lat wi\u0119zienia,\u00a0 zwolniona 22 grudnia 1951 roku.\u00a0 \u017byje w Niemczech.<\/td>\n<\/tr>\n
\"\"<\/td>\n<\/td>\nHermine Braunsteiner- ur.16.07.1919 r. w Wiedniu Austria. Po uko\u0144czeniu szko\u0142y marzy\u0142a o zawodzie piel\u0119gniarki, bezskutecznie. Hermine pr\u00f3bowa\u0142a by\u0107 s\u0142u\u017c\u0105c\u0105 razem ze swoj\u0105 siostr\u0105 w Holandii, ale to r\u00f3wnie\u017c okaza\u0142o si\u0119 niemo\u017cliwym. Na pocz\u0105tku roku 1940, Hermine zosta\u0142a wytypowana w jej pracy w zak\u0142adach lotniczych Heinkla w Berlinie i wys\u0142ana do obozu koncentracyjnego w Ravensbr\u00fcck na na przeszkolenie. W latach 1941-1942 by\u0142a nadzorczyni\u0105 w obozie Ravensbr\u00fcck. Tu ws\u0142awi\u0142a si\u0119 tym ,\u017ce stratowa\u0142a na \u015bmier\u0107 star\u0105 kobiet\u0119. W pa\u017adzierniku 1942, blondynka, niebieskooka Braunsteiner zosta\u0142a przeniesiona do obozu koncentracyjnego na\u00a0 Majdanku. Tu otrzyma\u0142a awans na asystentk\u0119 g\u0142\u00f3wnej dozorczyni obozu Elsy Erich razem z innymi pi\u0119cioma kobietami. Jej przemoc i sadyzm\u00a0 w obozie przejawia\u0142 si\u0119 w wielu formach. Przeprowadza\u0142a ona „selekcje” kobiet i dzieci do kom\u00f3r gazowych. Zamordowa\u0142a kilka kobiet bij\u0105c je pejczem. Wiele kobiet zosta\u0142o dos\u0142ownie zadeptanych (kopanych) przez ni\u0105 na \u015bmier\u0107, co da\u0142o jej przydomek, „Tratuj\u0105cej Klaczy”. By\u0142a uwa\u017cana za najgorsz\u0105 Aufseherin na Majdanku obok Hildegard L\u00e4chert i Elisabeth Knoblich. W marcu 1944, po dw\u00f3ch latach s\u0142u\u017cby na Majdanku, Hermine zosta\u0142a przeniesiona s\u0142u\u017cbowo do Ravens\u00fcbrck po ewakuacji Majdanka. W Ravenbr\u00fcck Hermine awansowa\u0142a na kierowniczk\u0119 nadzoru pracy, nast\u0119pne w 1944 awansowa\u0142a na stanowisko dozorczyni podobozu Ravensbr\u00fcck w Genthin pod Magdeburgiem. \u015awiadkowie podaj\u0105, \u017ce Hermine bi\u0142a wielu wi\u0119\u017ani\u00f3w specjalnym biczem, kt\u00f3ry nosi\u0142a przy sobie. W maju 1945, Hermine uciek\u0142a tu\u017c przed nacieraj\u0105c\u0105 Armi\u0105 Czerwon\u0105. 6-tego maja 1946, Hermine zosta\u0142a aresztowana przez s\u0105d austriacki i wi\u0119ziona do 18 kwietnia 1947. Ponownie aresztowana 7-go kwietnia 1948 po zarzutem\u00a0 umy\u015blnego\u00a0\u00a0 zab\u00f3jstwa,\u00a0\u00a0 dzieciob\u00f3jstwo\u00a0 i\u00a0\u00a0 zab\u00f3jstwa nieumy\u015blnego w Ravensbr\u00fcck, po czym ponownie zosta\u0142a zwolniona 22 listopada 1949. \u017badne z tych oskar\u017ce\u0144 nie wspomina\u0142y przest\u0119pstw dokonanych na Majdanku.\u00a0 Po zwolnieniu jej z wi\u0119zienia rz\u0105d Austrii obieca\u0142 nie stawia\u0107 wi\u0119cej akt\u00f3w oskar\u017cenia i obj\u0105\u0142 j\u0105 amnesti\u0105. W 1959 Hermine Braunsteiner wysz\u0142a za m\u0105\u017c za biznesmena Russel\u2019a Ryan\u2019a z Queens w stanie New York. To umo\u017cliwi\u0142o jej uzyskanie obywatelstwa ameryka\u0144skiego 19-go stycznia 1963. Po pi\u0119ciu latach znany \u0142owca zbrodniarzy nazistowskich Simon Wiesenthal odkry\u0142 jej przesz\u0142o\u015b\u0107 i zadenuncjowa\u0142 j\u0105 do Ameryka\u0144skiego Ministerstwa Emigracyjnego. W1971, to w\u0142a\u015bnie Ministerstwo pozbawi\u0142o Hermine Ryan obywatelstwa uznaj\u0105c j\u0105 za cudzoziemca podejrzanej kategorii. W nast\u0119pnym roku Hermine wraz m\u0119\u017cem uczestniczyli w sprawie przed s\u0105dem ameryka\u0144skim w Queens podczas przes\u0142uchiwania \u015bwiadk\u00f3w zeznaj\u0105cych w sprawie by\u0142ej stra\u017cniczki SS. Ostatecznie 14-go marca 1973, Hermine Braunsteiner-Ryan zosta\u0142a obj\u0119ta ekstradycj\u0105 do Niemiec Zachodnich, gdzie wszcz\u0119to wobec niej post\u0119powanie s\u0105dowe wraz z 15 innymi esesmanami i esesmankami z obozu na Majdanku. Jeden ze \u015bwiadk\u00f3w na tym procesie zeznawa\u0142, \u017ce Hermina „bra\u0142a dzieci za w\u0142osy i wrzuca\u0142a je do ci\u0119\u017car\u00f3wek\u00a0 jad\u0105cych do kom\u00f3r gazowych.” Inni \u015bwiadkowie opowiadali jak mordowa\u0142a kobiety bij\u0105c je pejczem. Jeden \u015bwiadek zezna\u0142 jak Hermine kopa\u0142a podkutymi butami wi\u0119\u017ani\u00f3w. Przed s\u0105dem w D\u00fcsseldorfie\u00a0 30-go maja 1981r., 61 letnia esesmanka otrzyma\u0142a kar\u0119 do\u017cywocia za jej akty sadyzmu w obozie na Majdanku. Zwolniona z wi\u0119zienia w 1996 roku ze wzgl\u0119du na stan zdrowia- cukrzyca. Hermine Braunsteiner Ryan zmar\u0142a 19 kwietnia 1999 roku. Pochowana na cmentarzu w Bochum.<\/td>\n<\/tr>\n
<\/td>\n<\/td>\n\u00a0Erika Beginger – dozorczyni.<\/td>\n<\/tr>\n
\"\"<\/td>\n<\/td>\nRuth Closius-Neudeck-ur.05.07.1920r. we Wroc\u0142awiu. Do Ravensbruck przyby\u0142a w czerwcu 1944 roku. Zyska\u0142a sobie s\u0142aw\u0119 jednej z najbardziej sadystycznych nadzorczy\u0144. By\u0142a dozorczyni\u0105 komory gazowej Uckermark. Pod koniec kwietnia 1945 roku zbieg\u0142a z obozu przed nadci\u0105gaj\u0105cymi oddzia\u0142ami radzieckimi.\u00a0 Schwytana zosta\u0142a przez Brytyjczyk\u00f3w i zasiad\u0142a na \u0142awie oskar\u017conych w trzecim procesie za\u0142ogi Ravensbr\u00fcck wraz z innymi nadzorczyniami SS, kt\u00f3re pe\u0142ni\u0142y s\u0142u\u017cb\u0119 w Uckermark. W trzecim procesie personelu Ravensbr\u00fcck zosta\u0142a skazana na kar\u0119 \u015bmierci. Wyrok wykonano 29.07.1948r.<\/td>\n<\/tr>\n
<\/td>\n<\/td>\nWaldemar Dehm -os\u0105dzony i skazany na \u015bmier\u0107 przez s\u0105d w Jugos\u0142awii. Wyrok wykonano 5 listopada 1946 roku.<\/td>\n<\/tr>\n
\u00a0\"\"<\/td>\n<\/td>\n\u00a0Herta Ehlert ur. 26.03.1905 r. w Berlinie jako Hertha Liess. Po wyj\u015bciu za m\u0105\u017c przyj\u0119\u0142a nazwisko Ehlert. 15 listopada 1939 roku, po przeszkoleniu w Ravensbr\u00fcck, Herta zosta\u0142a stra\u017cniczk\u0105 obozow\u0105. W pa\u017adzierniku 1942 roku zosta\u0142a przeniesiona do Majdanka ko\u0142o Lublina, gdzie pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 dozorczyni. Kilku oficer\u00f3w SS zauwa\u017cy\u0142o, \u017ce by\u0142a uprzejma i sk\u0142onna do pomocy dla wi\u0119\u017aniarek, wobec tego zosta\u0142a wys\u0142ana z powrotem do obozu w Ravensbr\u00fcck na dodatkowe przeszkolenie pod nadzorem Doroty Binz. W tym czasie rozwiod\u0142a si\u0119 ze swoim m\u0119\u017cem i powr\u00f3ci\u0142a do poprzedniego nazwiska. Po wojnie Ehlert okre\u015bli\u0142a to przeszkolenie w Ravensbruck jako \u201cfizycznie i emocjonalnie trudne\u201d. Po tym przeszkoleniu zosta\u0142a przeniesiona do Auschwitz jako dozorczyni, gdzie nadzorowa\u0142a kobiety pracuj\u0105ce w komandach. P\u00f3\u017aniej Ehlert pe\u0142ni\u0142a s\u0142u\u017cb\u0119 jako stra\u017cniczka w podobozie w Rajsku (podob\u00f3z ko\u0142o O\u015bwi\u0119cimia). Ostatecznie Ehlert przyby\u0142a do obozu Bergen-Belsen, gdzie pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 zast\u0119pczyni g\u0142\u00f3wnej dozorczyni pod rozkazami Elisabeth Vonlkenrath i Irmy Grese. Kiedy Armia Brytyjska wyzwoli\u0142a ob\u00f3z Bergen-Belsen, Ehlert zosta\u0142a aresztowana i postawiona przed s\u0105dem. Otrzyma\u0142a kar\u0119 15 lat pozbawienia wolno\u015bci w procesie za\u0142ogi\u00a0 KL Bergen-Belsen. Proces odbywa\u0142 si\u0119 w miejscowo\u015bci L\u00fcneburg. Zwolniona zosta\u0142a z wi\u0119zienia 22 grudnia 1951 roku. Po wojnie zmieni\u0142a nazwisko na Herta Naumann.<\/td>\n<\/tr>\n
\"\"<\/td>\n<\/td>\nElse Ehrich\u00a0 ur.08.03.1914 roku w Barderneiche (Templin). 15 sierpnia 1940 roku zg\u0142osi\u0142a si\u0119 do pracy w Ravensbruck. Od 1940 do 1941 by\u0142a dozorczyni\u0105, a od 1941 do 1942 roku pracowa\u0142a jako Rapportf\u00fchrerin. W pa\u017adzierniku 1942 zosta\u0142a przeniesiona do Majdanka. Po pewnym czasie awansowa\u0142a na g\u0142\u00f3wn\u0105 dozorczyni\u0119 (Oberaufseherin), maj\u0105c pod swoimi rozkazami pozosta\u0142e nadzorczynie w tym obozie. Ehrich by\u0142a najokrutniejsz\u0105 nadzorczyni\u0105 w Majdanku. Kilkadziesi\u0105t zamordowanych kobiet i dzieci – to wynik pracy najokrutniejszej nadzorczyni Majdanka, kt\u00f3ra by\u0142a obecna przy wszystkich selekcjach do kom\u00f3r gazowych i egzekucjach. W maltretowaniu wi\u0119\u017aniarek i ich dzieci pomaga\u0142a jej Hermine Braunsteiner. P\u00f3\u017aniej „pracowa\u0142a” jeszcze w KZ Krak\u00f3w-P\u0142asz\u00f3w i KZ Neuengamme. W po\u0142owie 1944 roku kiedy zbli\u017ca\u0142a si\u0119 Armia Sowiecka, Ehrich uciek\u0142a z Majdanka i wr\u00f3ci\u0142a do Ravensbruck. Po wojnie zosta\u0142a aresztowana przez aliant\u00f3w i trafi\u0142a do jednej celi z Mari\u0105 Mandel w obozie dla przest\u0119pc\u00f3w wojennych w Dachau. Wydano j\u0105 w\u0142adzom polskim. Prosi\u0142a Boles\u0142awa Bieruta – \u00f3wczesnego prezydenta Polski – o u\u0142askawienie. Argumentowa\u0142a, \u017ce ma ma\u0142ego syna. Bierut odrzuci\u0142 pro\u015bb\u0119. W 1948 stan\u0119\u0142a przed S\u0105dem Okr\u0119gowym w Lublinie oskar\u017cona o pope\u0142nienie zbrodni wojennych. Uznana za winn\u0105 stawianych jej zarzut\u00f3w, skazana zosta\u0142a na kar\u0119 \u015bmierci przez powieszenie. Wyrok wykonano w pa\u017adzierniku 1948 roku.<\/td>\n<\/tr>\n
<\/td>\n<\/td>\nGertrude Fiest -ur. 31 maja 1918 roku w Neugebhartsdorf. Skazana na 5 lat wi\u0119zienia, zwolniona w 1949 roku<\/td>\n<\/tr>\n
\"\"<\/td>\n<\/td>\nMargarete Maria Gallinat<\/td>\n<\/tr>\n
<\/td>\n<\/td>\nHilgedard Hahnel -uniewinniona<\/td>\n<\/tr>\n
\"\"<\/td>\n<\/td>\nAnna Hempel-ur. 22.06.1900r. w Zielonej G\u00f3rze-10 lat wi\u0119zienia, zwolniona w 1951 roku<\/td>\n<\/tr>\n
\"\"<\/td>\n<\/td>\nRuth Elfriede Hildner -ur. 01.11.1919r. w …Hildner zosta\u0142a powo\u0142ana do obowi\u0105zkowej s\u0142u\u017cby stra\u017cniczej w lipcu 1944 roku. 10 lipca 1944, przyby\u0142a do Ravensbruck na szkoleniu stra\u017cniczek obozowych. W wieku 26 lat, we wrze\u015bniu 1944 roku oddelegowana zosta\u0142a do Dachau jako Aufseherin. Nast\u0119pnie wys\u0142ano j\u0105 do podobozu w Munich Agfa Camera Werke. Ostatecznie Hildner s\u0142u\u017cy\u0142a w wielu innych podobozach w tym w Henningsdorf, Wittenberg and Haselhorst. W grudniu 1944 roku Hildner przyby\u0142a do Helmbrechts, ma\u0142ego podobozu we Flossenburg po\u0142o\u017conego blisko Hof w Niemczech. Wi\u0119\u017aniarki tego obozu bardzo jej si\u0119 ba\u0142y, zar\u00f3wno \u017byd\u00f3wki jak i wi\u0119\u017aniarki innych narodowo\u015bci. W kwietniu 1945, stra\u017cnicy ewakuowali ob\u00f3z w obliczu zbli\u017caj\u0105cej si\u0119 armii ameryka\u0144skiej. Ruth by\u0142a jedn\u0105 ze stra\u017cniczek, kt\u00f3re pilnowa\u0142y wi\u0119\u017aniarki w tzw. marszach \u015bmierci, gdzie maltretowa\u0142a i zamordowa\u0142a pa\u0142k\u0105 kilka m\u0142odych wi\u0119\u017aniarek. Taki marsz prowadzony by\u0142 do obozu w Zwodau, innego podobozu Flossenberg, po\u0142o\u017conego w Czechos\u0142owacji. Po kilku dniach opuszczono Zwodau udaj\u0105c si\u0119 do zachodniej cz\u0119\u015bci Czechos\u0142owacji. Na pocz\u0105tku maja 1945 roku, SS-mani i stra\u017cniczki w przebraniu zmieszali si\u0119 z t\u0142umem uciekinier\u00f3w. W kwietniu 1947 roku policja czechos\u0142owacka aresztowa\u0142a Ruth i osadzi\u0142a j\u0105 w wi\u0119zieniu.\u00a0 2\u00a0 maja 1947 roku zosta\u0142a postawiona przed s\u0105dem wojskowym w Pradze. Skazana na kar\u0119 \u015bmierci przez powieszenie. Wyrok wykonano w\u00a0 miejscowo\u015bci Pisek 2 maja 1947 roku.<\/td>\n<\/tr>\n
\u00a0\"\"<\/td>\n<\/td>\n\u00a0Charlotte Klein-ur. 13.12.1921r. w Eimenburg. . W 1939 zatrudniona jako asystentka w laboratorium w Eimenburgu. 1-go sierpnia 1944 roku, zostaje powo\u0142ana do Waffen-SS i wys\u0142ana do Ravensbr\u00fcck na czterodniowe przeszkolenie. Nast\u0119pnie zostaje oddelegowana do Stutthoff\u2019u ko\u0142o Gda\u0144ska, gdzie przebywa\u0142a a\u017c do po\u0142owy wrze\u015bnia 1944. 21-go stycznia 1945 zostaje oddelegowana do Bremberg w Polsce (po ewakuacji tego obozu udaje si\u0119 do Oranienburga.). Od 26-go lutego przebywa w Bergen-Belsen a\u017c do ko\u0144ca. Uniewinniona.<\/td>\n<\/tr>\n
\"\"<\/td>\n<\/td>\nHildegard L\u00e4chert -ur.20.01.1920r w Berlinie. W wieku 22 lat, w pa\u017adzierniku 1942 by\u0142a kierowniczk\u0105 Aufseherin w obozie na Majdanku. Tu budzi\u0142a groz\u0119 w\u015br\u00f3d wi\u0119\u017ani\u00f3w. Bi\u0142a do momentu, a\u017c zobaczy\u0142a, \u017ce leje si\u0119 krew. St\u0105d przydomek „krwawa Brygida”.\u00a0 W kwietniu 1943 roku przyj\u0119ta przez SS do s\u0142u\u017cby obozowej w Ravensbr\u00fcck. Energiczna, pe\u0142na zapa\u0142u do pracy „wychowawczej” w\u015br\u00f3d wi\u0119\u017aniarek, skora do wykonywania wszelkich polece\u0144 Biura Politycznego i komendantury. By\u0142a „nadziej\u0105” w\u0142adz obozowych.\u00a0 W 1944 s\u0142u\u017cy\u0142a w P\u0142aszowie i KL Auschwitz. W II procesie o\u015bwi\u0119cimskim przed s\u0105dem w Krakowie skazana zosta\u0142a na 15 lat wi\u0119zienia. Wi\u0119zienie opu\u015bci\u0142a w 1956 roku. Przed s\u0105dem w D\u00fcsseldorfie, powt\u00f3rnie s\u0105dzona,\u00a0\u00a0 30-go maja 1981r, otrzyma\u0142a kar\u0119 12 lat wi\u0119zienia.<\/td>\n<\/tr>\n
<\/td>\n<\/td>\n\u00a0Kurt Lauer-ur. 27.02.1923r w Dittweiler\/Pfalz. W maju 1941 roku wst\u0105pi\u0142 do Waffen-SS, a w 1942 do NSDAP. Od 20 marca 1942 do ko\u0144ca kwietnia 1945 roku by\u0142 stra\u017cnikiem przy bramie g\u0142\u00f3wnej obozu\u00a0 Ravensbr\u00fcck. W sz\u00f3stym procesie personelu Ravensbr\u00fcck, zosta\u0142 skazany na 15 lat wi\u0119zienia. Zwolniony 7 maja 1955 roku. Jego dalsze losy nie s\u0105 znane.<\/td>\n<\/tr>\n
<\/td>\n<\/td>\nHermina Lanewers – dozorczyni.<\/td>\n<\/tr>\n
\"\"<\/td>\n<\/td>\nJohanna Langefeld-ur.05.03.1900r. w Essen. 30 wrze\u015bnia 1937 roku wst\u0105pi\u0142a do NSDAP. Od 1 marca 1938 pracowa\u0142a jako dozorczyni w KL Lichtenburgu, a od 1 marca 1939 roku jako g\u0142\u00f3wna dozorczyni tego obozu. W 1940 r. jej m\u0105\u017c zgin\u0105\u0142 na froncie rosyjskim. G\u0142\u00f3wna dozorczyni obozu(Oberaufseherin) Ravensbr\u00fcck od 1941 do kwietnia 1942 i po raz drugi od listopada 1942 do 1943 r. Nieprzychylna komunistkom.\u00a0 By\u0142a pierwsz\u0105 kierowniczk\u0105 obozu kobiecego w KL Auschwitz, od lipca do pa\u017adziernika 1942 roku. Po wojnie zosta\u0142a aresztowana 20 grudnia 1945 roku przez Amerykan\u00f3w, osadzona w Ludwigsburgu i mia\u0142a by\u0107 s\u0105dzona w I Procesie Hamburskim. Jednak 20 wrze\u015bnia 1946 roku wydana stronie polskiej i oczekiwa\u0142a na proces personelu KL Auschwitz w krakowskim wi\u0119zieniu na Montellupich. 23 grudnia 1946 roku zbieg\u0142a z wi\u0119zienia krakowskiego i ukrywa\u0142a si\u0119 w Polsce do 1958(?) roku. Nielegalnie powr\u00f3ci\u0142a do Niemiec i zamieszka\u0142a w Monachium u swojej siostry. Pracowa\u0142a w fabryce BMW. Zmar\u0142a w Augsburgu 26 stycznia 1975 r.*w\/g W.Kiedrzy\u0144skiej. We wspomnieniach wi\u0119\u017aniarek uniewinniona. Jedyna dozorczyni niemiecka, kt\u00f3r\u0105 Polki pozytywnie ocenia\u0142y. W\/g ustnej relacji, jakie uzyska\u0142em w rozmowach z wi\u0119\u017aniarkami z Ravensbruck,\u00a0 w ucieczce z wi\u0119zienia pomog\u0142y Langefeld by\u0142e wi\u0119\u017aniarki. Langefeld wychodzi\u0142a z wi\u0119zienia krakowskiego, aby sprz\u0105ta\u0107 opuszczone mieszkanie. Nie mia\u0142a eskorty, nie powr\u00f3ci\u0142a do wi\u0119zienia,\u00a0 a Polki pomog\u0142y jej si\u0119 ukrywa\u0107 na terenie Krakowa-w klasztorze. Nast\u0119pnie powr\u00f3ci\u0142a do Niemiec. Pracowa\u0142a w fabryce BMW.\u00a0 Po wojnie Langefeld utrzymywa\u0142a kontakty listowne z wi\u0119\u017aniarkami. *relacja pani Joanny Penson „Pan ma za du\u017ce wymagania wobec ludzi. W totalitarnym pa\u0144stwie nie ka\u017cdy musi by\u0107 bohaterem. Ludzie maj\u0105 prawo ba\u0107 si\u0119, cho\u0107by utraty pracy. A Langefeld na tle esesmanek by\u0142a po prostu wspania\u0142a. Pami\u0119tam, jak na rozstrzelanie sz\u0142a Kazia Pobiedzimska ze swoj\u0105 matk\u0105. Kazia mia\u0142a 13 lat. Jak Langefeld to zobaczy\u0142a, zacz\u0119\u0142a gdzie\u015b wydzwania\u0107 i to dziecko uda\u0142o jej si\u0119 uratowa\u0107, rozstrzelali tylko matk\u0119. Ona by\u0142a naprawd\u0119 wobec nas \u017cyczliwa, potrafi\u0142a wys\u0142ucha\u0107, na miar\u0119 swoich mo\u017cliwo\u015bci chroni\u0142a te\u017c „kr\u00f3liki”.<\/td>\n<\/tr>\n
<\/td>\n<\/td>\nHildegard Lippmann -ur.18.06.1922r. los nieznany<\/td>\n<\/tr>\n
\"\"<\/td>\n<\/td>\nHilde Lisiewitz\u00a0 ur. 31.01.1922r.-1 rok wi\u0119zienia.<\/td>\n<\/tr>\n
<\/td>\n<\/td>\nHelene Massar-ur.12 czerwca 1912 roku w S…, Od maja 1939 roku s\u0142u\u017cy\u0142a jako\u00a0 dozorczyni w KL Ravensbr\u00fcck…..15 wrze\u015bnia 1945 roku rozpoznana i aresztowana przez francuskiego oficera. Skazana na 15 lat wi\u0119zienia przez Najwy\u017cszy S\u0105d Francuski w Rastatt. Zmar\u0142a 16 grudnia 2003 roku w Marpingen.<\/td>\n<\/tr>\n
\"\"<\/td>\n<\/td>\nCarmen Maria Mory-ur.2 lipca 1906r. w Brnie.\u00a0 Wi\u0119\u017aniarka polityczna, Szwajcarka. C\u00f3rka lekarza z Berna. W 1932 roku wyemigrowa\u0142a do Niemiec , gdzie w 1934 roku zosta\u0142a informatorem na us\u0142ugach gestapo, a\u017c do czasu kiedy utraci\u0142a zaufanie nazistowskiego aparatu. W 1939 roku zosta\u0142a aresztowana w Pary\u017cu jako szpieg niemiecki. Skazana na kar\u0119 \u015bmierci w kwietniu 1940 , a nast\u0119pnie u\u0142askawiona w czerwcu tego roku. Nieco p\u00f3\u017anej zosta\u0142a ona aresztowana przez gestapo i uwi\u0119ziona w obozie koncentracyjnym w Ravensbr\u00fcck, gdzie pracowa\u0142a na rewirze-szpital obozowy-\u00a0 jako piel\u0119gniarka. W Ravensbr\u00fcck znana jako szpieg i donosiciel na inne wi\u0119\u017aniarki. Skazana na kar\u0119 \u015bmierci w I procesie hamburskim personelu Ravensbr\u00fcck. Pope\u0142ni\u0142a samob\u00f3jstwo w wi\u0119zieniu dnia 9.04.1947r.<\/td>\n<\/tr>\n
<\/td>\n<\/td>\nFriedrich Opitz – ur. 7 sierpnia 1898 w Bergen. Kierownik zak\u0142adu Texled GmbH w obozie koncentracyjnym Ravensbr\u00fcck. Powieszony 26 lutego 1948 w Hameln.<\/td>\n<\/tr>\n
\"\"<\/td>\n<\/td>\nHildegard Neumann-ur. 04.05.1919 r. w Gabel.\u00a0\u00a0 W pa\u017adzierniku\u00a0 1944 roku zosta\u0142a oddelegowana z Theresienstadt do obozu w Ravensbr\u00fcck, gdzie obj\u0119\u0142a stanowisko szefowej stra\u017cniczek. W maju 1945 roku uciek\u0142a z obozu i nigdy nie odpowiedzia\u0142a za swe zbrodnie.<\/td>\n<\/tr>\n
<\/td>\n<\/td>\nKlara Opitz-ur. 16.04.1909 r. w Kowarach-(Schmiedeberg). Zatrudniona w fabryce A.E.G. w Zillerthan do 10 pa\u017adziernika 1944 roku. Zostaje wcielona do SS, a nast\u0119pnie wys\u0142ana do Langenbielau na przeszkolenie (kt\u00f3re trwa\u0142o 3 i p\u00f3\u0142 tygodnia). Zostaje tam przygotowana do pracy dozorczyni wi\u0119zienia, a nast\u0119pnie odes\u0142ana z powrotem do jej poprzedniego miejsca zatrudnienia na stanowisko nadzorowania wi\u0119\u017ani\u00f3w. W lutym 1945 przez 3 i p\u00f3\u0142 tygodnia pe\u0142ni\u0142a s\u0142u\u017cb\u0119 w Morgenstern, a nast\u0119pnie w Grosswehrter. 13 kwietnia 1945 roku przyby\u0142a do Bergen-Belsen przez Herzberg i Neuengamme. Przez 5 dni pe\u0142ni s\u0142u\u017cb\u0119 w Bergen-Belsen, a\u017c do przybycia wojsk brytyjskich. Uniewinniona.<\/td>\n<\/tr>\n
\"\"<\/td>\n<\/td>\nHeinrich Peters-Obersturmf\u00fchrer(porucznik)-urodzony 22.8.1890 w Auenb\u00fcttel Schleswig-Holstein. Z zawodu rolnik. Do SS wst\u0105pi\u0142 w 1932 roku-SS 139396; NSDAP 95962. W 1942 zosta\u0142 przeniesiony z KL Natzweiler do Ravensbruck. Od sierpnia 1942 do 20.05 1945 by\u0142 kierownikiem obozu m\u0119skiego(Schutzhaftlagerf\u00fchrer). Jednocze\u015bnie pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 komendanta\u00a0 Lagerbewachungsgruppe, sk\u0142adaj\u0105cej si\u0119 z SS-man\u00f3w stra\u017cnik\u00f3w. Z ich grona rekrutowa\u0142 si\u0119 pluton egzekucyjny. W pierwszym procesie za\u0142ogi Ravensbruck skazany na 15 lat wi\u0119zienia. Zwolniony z wi\u0119zienia 18 maja 1955 roku. Zmar\u0142 2 lipca 1957roku w Friedrichskoog.<\/td>\n<\/tr>\n
<\/td>\n<\/td>\nHeinrich Sch\u00e4fer-Unterscharf\u00fchrer-ur.10.06.1907 r. w Essen. W Ravensbruck s\u0142u\u017cy\u0142 od marca 1942 roku. Kierownik komory gazowej w Ravensbr\u00fcck. Do NSDAP wst\u0105pi\u0142 w maju 1937 roku, a do SS w maju 1933.\u00a0 W V procesie hamburskim peronelu Ravensbruk zosta\u0142 skazany na 2 lata wi\u0119zienia. Zwolniony za dobre sprawowanie 28 pa\u017adziernika 1949 roku.<\/td>\n<\/tr>\n
<\/td>\n<\/td>\nMargarete Rabe -ur. 02.10.1923r. w Neustadt-Glewe. Ca\u0142\u0105 swoj\u0105 m\u0142odo\u015b\u0107 sp\u0119dzi\u0142a w Neustadt-Glewe, gdzie w tamtejszym biurze obozowym w 1944 z\u0142o\u017cy\u0142a podanie o prac\u0119 w charakterze stra\u017cniczki obozowej. Do Ravensbruck oddelegowana zosta\u0142a 7 listopada 1944 roku. Pod koniec listopada lub w grudniu 1944 wraz z innymi stra\u017cniczkami oddelegowana zosta\u0142a do\u00a0 Uckermark. S\u0142u\u017cy\u0142a pod komend\u0105 Ruth Closius. Natychmiast wyr\u00f3\u017cni\u0142a si\u0119 brutalno\u015bci\u0105 wobec wi\u0119\u017aniarek. Tam ta m\u0142oda stra\u017cniczka pomaga\u0142a w wyznaczaniu kobiet i dzieci do komory gazowej. R\u00f3wnie\u017c, bra\u0142a udzia\u0142 w morderstwach i z\u0142ym traktowaniu wi\u0119\u017aniarek w tym\u017ce obozie. Osoba, kt\u00f3ra prze\u017cy\u0142a ten ob\u00f3z komentuje, \u017ce SS-manki w Uckermark by\u0142y najbrutalniejsze spo\u015br\u00f3d wszystkich w ca\u0142ym kompleksie oboz\u00f3w w Ravensbr\u00fcck. W kwietniu 1945 roku, Rabe umkn\u0119\u0142a z obozu Uckermark. Margarete Rabe, kt\u00f3ra wyselekcjonowa\u0142a oko\u0142o 3000 os\u00f3b do komory gazowej i innych form egzekucji. Zosta\u0142a skazana na do\u017cywocie w drugim procesie personelu Ravensbr\u00fcck w Hamburgu, nast\u0119pnie kar\u0119 t\u0105 zamieniono na 21 lat wi\u0119zienia. Ostatecznie zosta\u0142a zwolniona z wi\u0119zienia 26 lutego 1954 roku(wg innych \u017ar\u00f3de\u0142\u00a0 16 czerwca 1959). Jej dalsze losy nie s\u0105 znane.<\/td>\n<\/tr>\n
<\/td>\n<\/td>\nGertruda Rabestein ur. 05.01.1903r. w\u00a0 Naumburg. W 1938 roku przesz\u0142a przeszkolenie na stra\u017cniczk\u0119 obozow\u0105 w Lichtenburgu w Saksonii razem z Mari\u0105 Mandel, Juann\u0105 Borman, Jane Bernigau. W maju 1939 roku Rabestein ,ju\u017c w \u015brednim wieku stra\u017cniczk\u0119, oddelegowano wraz z innymi stra\u017cniczkami do nowo otworzonego obozu koncentracyjnego w Ravensbr\u00fcck. Tam pozosta\u0142a na stanowisku dozorczyni a\u017c do 1942 roku. Potem przeniesiono j\u0105 do do pracy w wi\u0119zieniu w jej rodzinnym mie\u015bcie Naumburg. Tam otrzyma\u0142a stanowisko g\u0142\u00f3wnej nadzorczyni wi\u0119zienia \u017ce\u0144skiego (Oberwachmeisterin). Pozosta\u0142a na tym stanowisku, a\u017c do przybycia wojsk rosyjskich w kwietniu 1945 roku. Po wojnie s\u0105d Niemiec Wschodnich skaza\u0142 j\u0105 na kar\u0119 do\u017cywotniego wi\u0119zienia za zn\u0119canie si\u0119 na wi\u0119\u017aniarkami w obozie koncentracyjnym.<\/td>\n<\/tr>\n
\"\"<\/td>\n<\/td>\nLudwig Daniel Ramdohr-ur.15.06.1909r. w Kessel. Oficer policji kryminalnej. Sta\u0142 na czele oddzia\u0142u IV Wydzia\u0142u Politycznego (Politische Abteilung – getapo obozowe) komendantury obozu, zajmuj\u0105cego si\u0119 wi\u0119\u017aniarkami politycznymi. Aresztowany przez Amerykan\u00f3w 3 maja 1945 roku. W pierwszym procesie za\u0142ogi Ravensbruck zosta\u0142 skazany na kar\u0119 \u015bmierci. Wyrok wykonano przez powieszenie 03.05.1947 roku w Hammeln.<\/td>\n<\/tr>\n
\n

\"\"
4.1.1<\/figcaption><\/figure><\/td>\n
<\/td>\nMichael Redwitz SS Hauptsturmf\u00fchrer(kapitan)-ur.14.08.1900r. w Bayreuth. 2 sierpnia 1925 roku wst\u0105pi\u0142 do NSDAP. Przed rozpocz\u0119ciem kariery obozowej, s\u0142u\u017cy\u0142 w niemieckiej armii (1934-1938). Nast\u0119pnie do 1941 nale\u017ca\u0142 do personelu obozu Mauthausen-Gusen (jako Poststellenleiter i Schutzhaftlagerf\u00fchrer). W 1941 Redwitz zosta\u0142 przeniesiony do Ravensbr\u00fcck, a w 1942 do Dachau (KL), gdzie przebywa\u0142 do 1944 (w obu obozach pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 Schutzhaftlagerf\u00fchrera, czyli kierownika obozu i zast\u0119pcy komendanta). Po zako\u0144czeniu s\u0142u\u017cby obozowej walczy\u0142 w oddzia\u0142ach Waffen-SS (m. in. w korpusach pancernych). Po wojnie zasiad\u0142 na \u0142awie oskar\u017conych w procesie za\u0142ogi Dachau przed ameryka\u0144skim Trybuna\u0142em Wojskowym. Redwitz zosta\u0142 skazany na kar\u0119 \u015bmierci za swoje zbrodnie. Wyrok wykonano 29.05.1946 r. w wi\u0119zieniu Landsberg.<\/td>\n<\/tr>\n
<\/td>\n<\/td>\nErna Rosenthal ur.09.10.1921r.-los nieznany<\/td>\n<\/tr>\n
<\/td>\n<\/td>\nGertrude Sauer-ur.08.09.19…? w Zgorzelcu(G\u00f6rlitz)-10 lat wi\u0119zienia, zwolniona w 1951 roku.<\/td>\n<\/tr>\n
<\/td>\n<\/td>\nWalter\u00a0 Schenk-SS-man, ur. 27 czerwca 1891r. w Altena. Kierownik krematorium. W pi\u0105tym procesie personelu\u00a0 Ravensbr\u00fcck skazany na 20 lat wi\u0119zienia. Zwolniony 3 sierpnia 1954r.<\/td>\n<\/tr>\n
<\/td>\n<\/td>\nKurt Seitz-Hauptsturmf\u00fchrer(kapitan). Szef administracyjny IV Wydzia\u0142u. Przyby\u0142 z Lichtenberga w maju 1939 roku.<\/td>\n<\/tr>\n
<\/td>\n<\/td>\nImgard Schr\u00f6ers-dozorczyni.<\/td>\n<\/tr>\n
<\/td>\n<\/td>\nEugenie von Skene-ur. 30 pa\u017adziernika 1906r. w Birkenfeld. Niemka. Z zawodu telefonistka. Aresztowana za szpiegostwo na rzecz Wielkiej Brytanii zosta\u0142a przewieziona do Ravensbruck 28 pa\u017adziernika 1939 roku, gdzie przebywa\u0142a a\u017c do wyzwolenia obozu. Pe\u0142ni\u0142a r\u00f3\u017cne funkcje w obozie, a wi\u0119\u017aniarki oskar\u017ca\u0142y j\u0105 brutalne bicie i o nadu\u017cywanie w\u0142adzy. Skazana na 10 lat wi\u0119zienia w I procesie hamburskim personelu Ravensbr\u00fcck. Zwolniona zosta\u0142a 21 grudnia 1951 r.<\/td>\n<\/tr>\n
<\/td>\n<\/td>\nIda Schreiter-ur.27.12.1912r. Starsza dozorczyni w Ravensbruck. Kara \u015bmierci przez powieszenie 20.09.1948r.<\/td>\n<\/tr>\n
\"\"<\/td>\n<\/td>\nIlse Steinbusch<\/td>\n<\/tr>\n
<\/td>\n<\/td>\n\u00a0Rosy S\u00fcss -W 1948 przed s\u0105dem w Krakowie skazana zosta\u0142a na 8 lat wi\u0119zienia.<\/td>\n<\/tr>\n
\u00a0\"\"<\/td>\n<\/td>\n\u00a0Emma Anna Zimmer\u00a0 z d. Mezel-ur. 14 sierpnia1888 r. w Schl\u00fcchtern. Alkoholiczka. G\u0142\u00f3wna dozorczyni (Oberaufseherin) obozu Ravensbr\u00fcck od 1939 do 1940 r. Skazana na kar\u0119 \u015bmierci w drugim procesie personelu Ravensbr\u00fcck w Hamburgu. Powieszona 20 wrze\u015bnia 1948 r.<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

\u017ar\u00f3d\u0142o : jtajchert.w.interiowo.pl<\/em><\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\u00a0 \u00a0Otto Max Koegel SS Obersturmbannf\u00fchrer(podpu\u0142kownik) -ur.16.10.1895r w F\u00fcssen. Sierota od 12 roku \u017cycia. Do SS wst\u0105pi\u0142 1 czerwca 1932 roku i otrzyma\u0142 numer 37644. Od 2 maja w\u00a0 NSDAP, gdzie otrzyma\u0142 otrzyma\u0142 numer 1179781. Od 11 kwietnia 1933 roku pracowa\u0142 w Dachau jako stra\u017cnik. Od maja 1939 do sierpnia 1942 by\u0142 komendantem(Lagerkommandant) obozu Ravensbr\u00fcck. … <\/p>\n

Czytaj dalej \u201ePersonel obozu Ravensbr\u00fcck\u201d<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":77,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":""},"class_list":["post-122","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.rodzinaravensbruck.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/122","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.rodzinaravensbruck.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.rodzinaravensbruck.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.rodzinaravensbruck.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.rodzinaravensbruck.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=122"}],"version-history":[{"count":14,"href":"https:\/\/www.rodzinaravensbruck.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/122\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2863,"href":"https:\/\/www.rodzinaravensbruck.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/122\/revisions\/2863"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.rodzinaravensbruck.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/77"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.rodzinaravensbruck.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=122"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}