{"id":2871,"date":"2021-11-13T10:56:49","date_gmt":"2021-11-13T09:56:49","guid":{"rendered":"http:\/\/www.rodzinaravensbruck.pl\/?p=2871"},"modified":"2025-01-27T17:39:31","modified_gmt":"2025-01-27T16:39:31","slug":"alojza-wygona-1920-1998","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.rodzinaravensbruck.pl\/index.php\/2021\/11\/13\/alojza-wygona-1920-1998\/","title":{"rendered":"ALOJZA WYGONA 1920-1998"},"content":{"rendered":"

Wojenne losy<\/strong><\/p>\n

Myslenice-P\u0142asz\u00f3w-Montelupich-Ravensbr\u00fcck-Buchenwald komando Magdeburg<\/strong><\/p>\n

Alojza Wygona z domu Boratyn ur. 30 wrze\u015bnia 1920 r. w My\u015blenicach, c\u00f3rka Marii i Ignacego.
By\u0142a \u017con\u0105 Czes\u0142awa Wygony, mieszkali w My\u015blenice na ul. Bysi\u0144skiej 41. Oboje dzia\u0142ali w konspiracji przeciw okupantowi niemieckiemu. M\u0105\u017c zosta\u0142  rozstrzelany 27 maja 1944 w Krakowie przy ulicy Botanicznej (r\u00f3g ulic Botanicznej i Lubicz). Alojza zosta\u0142a aresztowana przez Gestapo 15 lipca 1944 r. w Krakowie przy ul. Gr\u00f3dek. Po aresztowaniu zosta\u0142a umieszczona w obozie w P\u0142aszowie, a nast\u0119pnie w wi\u0119zieniu Montelupich w Krakowie. Oko\u0142o 30 lipca 1944 r. zosta\u0142a przewieziona z innymi wi\u0119\u017aniarkami do niemieckiego obozu koncentracyjnego dla kobiet w Ravensbr\u00fcck (nr obozowy 47752). W obozie by\u0142a poddawana eksperymentom pseudomedycznym. Kolejno umieszczona zosta\u0142a w obozie Buchenwald, Komando Magdeburg. Tam pracowa\u0142a w fabryce amunicji. W 1945 roku ob\u00f3z wyzwolili Amerykanie. Po opuszczeniu obozu rozpocz\u0119\u0142a w\u0119dr\u00f3wk\u0119 do Polski, z grup\u0105 innych kobiet. Jej tu\u0142aczka  trwa\u0142a trzy miesi\u0105ce, zanim dosz\u0142a do My\u015blenic.<\/p>\n

W My\u015blenicach zasta\u0142a syna Tadeusza, pod opiek\u0105 babki macierzystej, w nowym miejscu zamieszkania, gdy\u017c w domu, w kt\u00f3rym zamieszkiwa\u0142a wraz z m\u0119\u017cem przed aresztowaniem go, utraci\u0142a mieszkanie. Nowy etap w \u017cyciu to zdobywanie pieni\u0119dzy na utrzymanie  dla dziecka i swojej matki. Dzi\u0119ki \u017cyczliwym osobom powoli mog\u0142a funkcjonowa\u0107. Zaj\u0119\u0142a si\u0119 handlem wyrob\u00f3w produkowanych przez miejscowych rzemie\u015blnik\u00f3w. Z czasem podj\u0119\u0142a prac\u0119 w Sp\u00f3\u0142dzielni Inwalid\u00f3w ,,Raba\u201d w My\u015blenicach i pracowa\u0142a w sklepie jako ekspedientka, do emerytury.<\/p>\n

Nie wysz\u0142a ponownie za m\u0105\u017c i samotnie wychowywa\u0142a mnie jako jedynaka. W mojej ocenie po\u015bwi\u0119ci\u0142a si\u0119 mojemu wychowaniu. Szwankowa\u0142o jej zdrowie, a silne prze\u017cycia obozowe wp\u0142ywa\u0142y na atmosfer\u0119 w domu. Jak pami\u0119tam zawsze ba\u0142a si\u0119 burzy, wiatru i powodzi. Cz\u0119sto gdy by\u0142em ma\u0142ym dzieckiem w po\u015bpiechu zabiera\u0142a mnie z domu i uciekali\u015bmy do domu jej siostry podczas burzy, czy ulewy. Du\u017co chorowa\u0142a, leczy\u0142a si\u0119. Nie zawsze rozumia\u0142em jej nastroj\u00f3w. Musia\u0142em si\u0119 uczy\u0107 takiego \u017cycia jak i moja rodzina. Nieraz s\u0142ysza\u0142em, \u017ce gdy pracowa\u0142a w fabryce amunicji w Magdeburgu bardzo ba\u0142a si\u0119 bombardowania miasta i strasznych b\u0142yskawic z tym zwi\u0105zanych. W Ravensbr\u00fcck mia\u0142a wrzody na ciele i nogach, ale dzi\u0119ki pomocy wi\u0119\u017aniarek i lekarki zosta\u0142a wyleczona i podobno unikn\u0119\u0142a \u015bmierci. Zastanawiam si\u0119 czy to p. dr P\u00f3\u0142tawska pomaga\u0142a?<\/p>\n

W \u015brodowisku My\u015blenic by\u0142a szanowana, znana jako pani Ala \u2013 tak si\u0119 do niej zwracano. By\u0142a osob\u0105 wra\u017cliw\u0105, uczuciow\u0105, kochaj\u0105c\u0105 dzieci, wspomagaj\u0105c\u0105 ludzi w potrzebie.<\/p>\n

By\u0142a kombatantk\u0105, inwalidk\u0105 wojenn\u0105, dzia\u0142a\u0142a w tych strukturach. By\u0142a odznaczona Krzy\u017cem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzy\u017cem O\u015bwi\u0119cimskim, Orderem Odrodzenia Polski Restituta Militarii. W naszym domu odbywa\u0142y si\u0119 spotkania inwalid\u00f3w wojennych. Jako znana w \u015brodowisku, by\u0142a wi\u0119\u017aniarka oboz\u00f3w, by\u0142a zapraszana na spotkania z m\u0142odzie\u017c\u0105 w szko\u0142ach, a nieraz przeprowadzano wywiady w domu. Czyni\u0142a to z wielk\u0105 niech\u0119ci\u0105 i zawsze takie spotkania odchorowywa\u0142a.<\/p>\n

W domu nie m\u00f3wi\u0142o si\u0119 o prze\u017cyciach obozowych. Mama zabrania\u0142a mi m\u00f3wi\u0107 o ojcu, czy prze\u017cyciach wojennych. Nieraz o tym dowiadywa\u0142em si\u0119 zdawkowo w rodzinie. Bardzo obawia\u0142a si\u0119 presji ze strony \u00f3wczesnych w\u0142adz, przecie\u017c \u017cyli\u015bmy w czasach w\u0142adzy komunistycznej, a by\u0142a \u017con\u0105 straconego w Krakowie w dniu 27 maja 1944 r., przy ul. Lubicz i ul. Botanicznej, cz\u0142onka Armii Krajowej. Nie zapisywa\u0142a swoich prze\u017cy\u0107 w obozie. Dzi\u0119ki pomocy p. dr P\u00f3\u0142tawskiej, tak przypuszczam, ubiega\u0142a si\u0119 o odszkodowanie dla by\u0142ych wi\u0119\u017aniarek obozu Ravensbruck, kt\u00f3re poddawano eksperymentom pseudomedycznym.<\/p>\n

Osi\u0105gn\u0119\u0142a wiele w \u017cyciu dzi\u0119ki pracowito\u015bci, wybudowa\u0142a dla nas dom, wykszta\u0142ci\u0142a mnie. Ja j\u0105 obdarowa\u0142em rodzin\u0105, mia\u0142a troje wnuk\u00f3w, cieszy\u0142a si\u0119 moim szcz\u0119\u015bciem.<\/p>\n

Zmar\u0142a po ci\u0119\u017ckiej chorobie 8 listopada 1998r. w My\u015blenicach, pochowana jest na cmentarzu komunalnym w My\u015blenicach przy ulicy Sienkiewicza.<\/p>\n

Syn Tadeusz Wygona<\/p>\n\n\n\n\n