80 lat temu, w 1946 r., śp. Józefa Kantor zainicjowała pielgrzymki więźniarek na Jasną Górę, aby w Kaplicy Matki Bożej Jasnogórskiej, przed obrazem Czarnej Madonny, wyrazić wdzięczność za ocalenie z piekła obozu i modlić się w intencji tych więźniarek, które zostały zamordowane, zmarły z wycieńczenia, chorób – zostały tam na tej nieludzkiej niemieckiej ziemi.
Mijały lata, więźniarki odchodziły na wieczną wartę, coraz mniej uczestniczyło w corocznych pielgrzymkach. Pamiętając o Ich tradycji pielgrzymowania na Jasną Górę, nasze Stowarzyszenie kontynuuje coroczne kwietniowe msze św. w intencji więźniarek i ich rodzin. Główną organizatorką jest Maria Lorens, córka śp. Katarzyny Matei, więźniarki tego obozu, autorki modlitw i obozowej Drogi Krzyżowej.
W tym roku spotkały się w Częstochowie kolejne pokolenia i jedna winiarka KL Auschwitz Pani Irena Cyrankiewicz – dzieci więźniarek, wnuki, prawnuki i harcerze 5 Tarnowskiej Drużyny Harcerskiej im. Janusza Korczaka z Żabna z podharmistrzynią Panią Renatą Kawulą i opiekunami. Duża grupa młodzieży – starsi i prawie dzieci w harcerskich mundurkach byli z nami – pomost pokoleń. Kiedy po mszy św. szliśmy razem przez kolejne stacje Drogi Krzyżowej w koło murów klasztoru, a przy każdej stacji pojedynczo harcerze odczytywali modlitwy „obozowej Drogi Krzyżowej” z za chmur wyjrzało słońce – może to był znak, że One nam towarzyszyły.
Kolejne pokolenia kontynuują tradycję corocznych pielgrzymek. W kolejnych pokoleniach nadzieja, że „echo ich głosów nie zamilknie”.
Zdjęcia: Marcin Kawula